Wymazywanie

Thomas Bernhard, w swojej najnowszej powieści, znanej w Polsce dzięki reżyseriom Krystiana Lupy, przedstawia fascynującą historię Franza-Josepha Muraua poprzez głęboki monolog wewnętrzny. Opowieść zaczyna się w momencie, gdy Murau dowiaduje się o śmierci rodziców, co uruchamia lawinę wspomnień związanych z rodziną, którą dawno odrzucił. Czytelnik zostaje wciągnięty w serię retrospekcji, podczas których Murau stara się „wymazać” z pamięci kłamstwa otaczającego go świata, zapominając o hipokryzji rodziców, groteskowej naturze rodzeństwa, nienawistnej ojczyźnie i rodzinnej posiadłości Wolfsegg.Z biegiem czasu, gdy Murau staje przed koniecznością przejęcia rodzinnego dziedzictwa, dostrzega, że sam podlega podobnemu procesowi „wymazania”. Staje się ofiarą tej samej surowej rzeczywistości, z którą próbował się zmierzyć. Bernhard, korzystając z zabiegu „powtórzenia z wariacją”, wprowadza refleksje głównego bohatera, które intensywnie oddziałują na czytelnika, podważając tradycyjne wartości i ukazując pustkę celów społecznych. Charakterystycznym satyrycznym stylem autor obnaża złudzenia związane z idealizowanym obrazem Austrii, znanej z walca i słynnych tortów Sachera.