Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Pojednanie ze złem
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Leon Weintraub wspomina swoje dzieciństwo w Łodzi podczas rozmów z Magdą Jaros. To właśnie tam wszystko się zaczęło, w czynszowej kamienicy przy ul. Kamiennej, rozsławionej później przez Agnieszkę Osiecką w jej piosence. W 1939 roku jego życie miało zmienić się całkowicie. Zamiast rozpocząć naukę w gimnazjum, zmuszony był wraz z matką i siostrami opuścić znany mu świat i przenieść się na ul. Jakuba, do centrum getta. Tam rzeczywistość stała się brutalna i ograniczała się do walki o przetrwanie, a codzienność wypełniały praca i głód. W końcu nastąpiła deportacja i tragedia obozowa.Pojawia się wątpliwość, czy można nadrobić stracony czas, odnaleźć się po tak dramatycznych doświadczeniach i ponownie zasymilować wśród społeczeństwa. Weintraub, zamiast próbować wybaczać niewyobrażalne zbrodnie, które były udziałem jego pokolenia, mówi o „pojednaniu”. Ten akt to rezygnacja z oskarżeń i zatrzymanie „spirali wrogości i zła”, co jest kluczem do wspólnego budowania przyszłości.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Leon Weintraub wspomina swoje dzieciństwo w Łodzi podczas rozmów z Magdą Jaros. To właśnie tam wszystko się zaczęło, w czynszowej kamienicy przy ul. Kamiennej, rozsławionej później przez Agnieszkę Osiecką w jej piosence. W 1939 roku jego życie miało zmienić się całkowicie. Zamiast rozpocząć naukę w gimnazjum, zmuszony był wraz z matką i siostrami opuścić znany mu świat i przenieść się na ul. Jakuba, do centrum getta. Tam rzeczywistość stała się brutalna i ograniczała się do walki o przetrwanie, a codzienność wypełniały praca i głód. W końcu nastąpiła deportacja i tragedia obozowa.Pojawia się wątpliwość, czy można nadrobić stracony czas, odnaleźć się po tak dramatycznych doświadczeniach i ponownie zasymilować wśród społeczeństwa. Weintraub, zamiast próbować wybaczać niewyobrażalne zbrodnie, które były udziałem jego pokolenia, mówi o „pojednaniu”. Ten akt to rezygnacja z oskarżeń i zatrzymanie „spirali wrogości i zła”, co jest kluczem do wspólnego budowania przyszłości.
