Cudowna łyżeczka Biety

Srebrna łyżeczka znalazła się wśród grona zwykłych talerzy, łyżek i widelców, ale jako jedyna z kompletu trafiła z rodziną Rochmanów do warszawskiego getta. W tej surowej rzeczywistości, pełnej szarości, pojawia się niczym świetlisty symbol, który zasługuje na ochronę. Stanowiła wsparcie i cichą strażniczkę tego blasku. Wielu dorosłych czytelników zna historię Elżbiety „Biety” Ficowskiej, której życie w warszawskim getcie cudownie zostało uratowane. Jej dni pełne były niecodziennych wydarzeń – może dlatego dorastała pełna życia i ciekawości niczym Pippi Långstrump. Choć była niesforna, z czasem stała się światłowidzą kobietą, z pasją eksplorującą świat i zaangażowaną w pomoc opozycji w czasach PRL.„Cudowna łyżeczka Biety” urzeka swoją poetycką prozą autorstwa Cezarego Harasimowicza oraz ilustrowana przez Karinę Piwowarską. Ta książka jest prawdziwym klejnotem, pełnym ciepła, wrażliwości i wielkiej delikatności. Opowieść o życiu Biety Ficowskiej to historia odwagi i ocalonego dzieciństwa. W czasie wojny, pośród ciemności i brutalności, znalazły się osoby, takie jak Irena Sendlerowa, które przynosiły nadzieję i ratunek, dzięki odwadze przewyższającej strach. Książka przypomina, że nawet w najciemniejszym mroku ostatecznie zwycięża dobro, a promyk nadziei można znaleźć nawet w drobnych gestach – jak srebrna łyżeczka, imię czy wspomnienia. Nagrodzona w 2025 roku Orderem Uśmiechu, Bieta Ficowska jest świadectwem niezwykłej siły dzieciństwa i odpowiedzialności dorosłych. Jej losy przypominają, jak ważne są odwaga i troska o każde dziecko, a duch człowieczeństwa powinien być przekazywany z pokolenia na pokolenie. Jak podkreślił dr Marek Michalak, Kanclerz Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu i były Rzecznik Praw Dziecka.