Właśnie że tak! Nigdy w życiu! 20 lat później

O matko jakie to było dobre. Co ja mówię? Dobry to może być schabowy. Czy też tak macie, że cieszycie się z wizyty dawno niewidzianej ciotki, takiej znaczącej w Waszym życiu, dobrej, zabawnej, cioci Krysi, ale jednak niewidzianej od 20 lat. Niby jej nie brakowało na co dzień, ale radość z jej wizyty jest niepojęta, przechodzi Wasze oczekiwania. Cieszycie się dosłownie każdą komórką i nawet robi się jakoś spokojnie na sercu, że u niej wszystko dobrze. Tak u Judyty wszystko dobrze.
„ Właśnie, że tak! Nigdy w życiu 20 lat później”
Moja ukochana Judyta, Tosia, Adam i nawet Eksio powrócili i to w jakim stylu. Dozowałam sobie czytanie by nie pochłonąć od razu w jedno popołudnie, by było to z przyjemnością delektowania się ich życiem. Tu było wszystko śmiech, łzy, zamartwiania się, głupawki i sytuacyjne pomyłki jak to u Jutki. I kochana Ula za płotem, no bo przecież nie pod płotem. Jak ja bym chciała tak pisać jak Katarzyna Grochola. Kasiu dziękuję Ci za tę podróż do świata mojej ulubionej bohaterki. Dobrze wiedzieć co u niej po latach. Nie ma takiej drugiej Judyty na świecie. Będę do niej wracać w chwilach zwątpienia i w każdej, w której mi przyjdzie ochota. Oby była jedyna i słuszna ekranizacja z wiadomą obsadą. Trzymam kciuki i polecam każdemu czytelnikowi kto poznał Judytę, a temu co nie poznał też polecam.

"Nigdy w życiu", czyli historia Judyty, kobiety porzuconej i kobiety, która zmieniła swój los. I chociaż wtedy nikt nie wierzył, że jej się uda, dała radę. Zastanawiałam się jak będzie wyglądać kontynuacja po tylu latach. I wiecie co? Nie zawiodłam się, a Pani Kasia Grochola dalej ma ten swój pazur i ripostę połączoną z humorem. Jak się można spodziewać musiało się coś zmienić w życiu bohaterów przez tyle lat. Judyta nie pracuje już w redakcji, bo niestety została zamknięta, a jak wiadomo mało kto w obecnych czasach wysyła jeszcze listy. Otworzyła więc z Adamem biuro matrymonialne. Te anegdotki i przemyślenia przy kolejnych klientach mnie wielokrotnie rozbawiły. Do tego w dalszym ciągu mamy piękną przyjaźń z Ulą i spokojnego Adama, który potrafi ze stoickim spokojem opanować swoją ukochaną. Tosia dorasta i jest mamą, to właśnie tutaj mamy część nowej historii. Bawiłam się przy tej książce świetnie. Dla tych, którzy się obawiają czy warto wracać do pewnych historii po takim czasie, powiem tak...warto, jeśli ktoś ma tak dobre pióro jak Grochola i dalej potrafi utrzymać kreację postaci, a do tego dodać coś nowego.