Wszyscy mamy tajemnice

„Wszyscy mamy tajemnice” to dziesiąta i przedostatnia książka z serii nosząca nazwę na cześć swojego głównego bohatera, Myrona Bolitara. Przeczytałem pierwsze osiem książek, a następnie tę pomijając jedną z kolejności – cóż, nie warto tego robić. Jeśli nie czytałeś żadnej książki z serii, musisz wiedzieć, że odpowiada za nie pisarz kryminałów, Harlan Coben, oraz skupiają się one wokół Myrona Bolitara, który miał bardzo krótką karierę w NBA w Boston Celtics. Jego kariera zakończyła się po poważnej kontuzji kolana podczas jego pierwszego meczu. Teraz jest właścicielem "MB Reps" i agentem, który zajmuje się przede wszystkim sprawami sportowców, ale także reprezentuje aktorów i innych artystów. W każdej książce jeden z jego klientów lub ktoś, kogo zna, wpada w tarapaty. On staje się detektywem i wkłada wiele wysiłku, aby pomóc tej osobie i oczyścić jej imię. Mamy więc za każdym razem do czynienia z klasyczną powieśćią detektywistyczną/sensacyjną.

W tej książce, jego pierwsza klientka, Suzzie T, która jest emerytowaną gwiazdą tenisa i żoną Lexa Rydera - gwiazdy rocka, który również jest klientem Myrona - poszukuje pomocy. Suzzie dzwoni do Myrona, ponieważ jest w ciąży i otrzymała wiadomość na Facebooku sugerującą, że dziecko nie jest Lexa. Lex opuszcza ich dom i znika bez śladu. Kobieta prosi Myrona, aby ten odnalazł Lexa i dowiedział się, kto zamieścił wiadomość na Facebooku. Myron zgadza się jej pomóc, jednak szukając Lexa, natyka się na Kitty Bolitar, szwagierkę której nie widział od 15 lat, a to dlatego, że przed laty pokłócił się ze swoim bratem. Myron dowiaduje się również, że ma bratanka, Mickey’a. Szukając Lexa, próbuje równocześnie nawiązać kontakt z bratem i naprawić relacje, za których zniszczenie czuje się odpowiedzialny.

Harlan Coben wykonuje świetną robotę ożywiając wszystkich bohaterów w tej serii. Jego książki są zawsze łatwe w czytaniu, mają ciekawych bohaterów drugoplanowych i są wypełnione wystarczająco ogromną ilością zwrotów akcji i niesamowitego napięcia, abym chciał czytać ich więcej i więcej. Są tak wciągające, że raz zaczętą książkę nie chce się odkładać aż nie przewróci się ostatniej strony. 

Czytałem tę jedną książkę po za kolejnością i nie była to dobra decyzja - zepsuło mi to prawdopodobnie przyjemność z czytania poprzedniej części ponieważ odkryło tajemnice, które były ważne w dziewiątej części. Nie byłem w ogóle rozczarowany linią fabularną. Przyznaję, że choć zdarzenia są dość niewiarygodne, to linia fabularna zawsze trzyma czytelnika w niepewności i nie sposób spodziewać się dokładnie tego, co będzie dalej. A to chyba najważniejszy aspekt rozrywkowych powieści z dreszczykiem. Pod tym względem „Wszyscy mamy tajemnice” to dzieło naprawdę bardzo dobre.

Myron powraca - nie zmienia się i jest taki jak zawsze, bezkonfliktowy choć sarkastyczny, i wykazujący kompletny brak strachu w obliczu niebezpieczeństwa. Zbliżam się do końca tej serii i mocno mnie to uderzyło. Skończyłam tę książkę - “Wszyscy mamy tajemnice” -  a po jej ukończeniu długo zastanawiałam się nad fabułą i bohaterami. Jestem bardzo związana z tą serią i z pewnością będę chciała do niej kiedyś wrócić.

Jedna z klientek Myrona, była gwiazda tenisa, która jest w wysoko zaawansowanej ciąży (8 miesiąc), prosi go o pomoc, kiedy pewien post na portalu społecznościowym zagraża jej związkowi. Ale to tylko wierzchołek góry lodowej dla Myrona, ponieważ w miarę jak prowadzi śledztwo, odkrywa więcej problemów, które uświadamiają mu, że musi stawić czoła kłamstwom, które doprowadziły do zerwania więzi z bratem Bradem i żoną Kitty. Ta książka przywołuje wiele klasycznych elementów z serii Bolitar’em - niezdolność Myrona do odpuszczenia nawet wtedy, gdy byłoby to dla niego najlepsze, niesamowitą lojalność Wina i jego czarno-białą etykę, dziwaczne postacie, takie jak Big Cyndi, i mnóstwo sarkastycznego humoru w obliczu niebezpieczeństwa. Myron to taki sympatyczny facet, bezwzględny i silny, a jednocześnie miękki w środku. Jego miłość do rodziny i niezachwiana lojalność wobec przyjaciół są zawsze mocnymi punktami, ale jego relacje z Winem i ich różne, ale zgodne, podejścia do problemów sprawiają, że nie możesz się doczekać więcej.

Dostajemy trochę kulisów życia rodzinnego Brada - jego żona, która jest w kłopotach i ich syn, który dzieli z Myron’em niecodzienną miłość do koszykówki, pokazani są w sposób kompleksowy, ale i wystarczający. Mickey nie nie jest w stanie przekonać się do się do Myrona, jest ponury, zły i trudny do złamania, ale Myron będzie wytrwały - kocha swojego bratanka ogromnie.

Ta historia ma wszystkie niezwykłe elementy swoich poprzedników. Biorąc już pod uwagę całą serię, bardzo mi się podobało u Harlana Cobena to, że zawsze odnajdował czas i miejsce na to, żeby dać postaciom drugoplanowym dobrze wybrzmieć. Nie inaczej jest w tej książce. Jeśli zaś chodzi o głównego bohatera, to Myron jest lojalny i inteligentny, miły i oddany. Jest tak wiele powodów, by go pokochać. On szczerze mówiąc jest moją ulubioną postacią literacką, jaką kiedykolwiek poznałam. Obserwujemy też jak rodzice Myrona starzeją się bardzo zauważalnie. W tej książce naprawdę wiele się dzieje. Polecam serdecznie wszystkim zagorzałym miłośnikom twórczości Harlana Cobena. „Wszyscy mamy tajemnice” z pewnością ich nie rozczaruje. Tym, którzy jeszcze nie znają prac autora, również serdecznie polecam, jednak dobrze będzie gdy uprzednio zapoznają się z poprzednimi książkami z serii.