Muchomory w cukrze

Pięcioro przyjaciół świeżo po maturze wyjeżdża najdłuższe wakacje swojego życia. Wydaje im się, że miejsce do którego jadą pozwoli im odetchnąć i wypocząć. Jednak wszystko okazuje się nie być takie jak oczekiwali. Niesamowicie intrygująca i wciągająca historia od pierwszych stron. Piękny styl pisania autorki dzięki, któremu przez książkę się płynie. Wplatane elementy sztuki oraz humoru dodawały barw opowieści. Pełna fascynujących niespodzianek i ten zwrot akcji na końcu. Nic dodać nic ująć, bardzo mi się podobała. Serdecznie polecam wszystkim fanom intrygujących i nieprzewidywalnych historii.

Fio wraz z paczką przyjaciół z liceum wybiera się na najdłuższe wakacje w życiu. Koniec szkoły planują spędzić wspólnie, aby zbudować jak najwięcej wspomnień przed nieuchronnym pożegnaniem, po którym każdy ruszy w swój akademicki świat.
Decydują się wyjechać do domku z drewna i szkła, który należy do macochy Kostka. Jest tylko jeden problem; mieszka w nim jego starszy, przyszywany brat, który pożegnał się z życiem w cywilizacji i rozpoczął pustelnicze życie z dala od dobrobytu dzisiejszego świata.
Wakacje mają być dla nich momentem skupienia się na sobie, bez dóbr cywilizacyjnych czy elektroniki, aby ten czas był najbardziej niezapomnianym w ich życiu. Jednakże nie mają świadomości jak bardzo te wakacje zapadną im w pamięć i z jakiego powodu.

Książka jest z pozoru bardzo spokojna, jednak Marta Bijan buduje zdania w taki sposób, że w żadnym wypadku nie jest to monotonne, a melancholijne i poruszające. Przemyślenia głównej bohaterki, która jakiś czas temu straciła matkę, czuję się wyobcowana we własnej grupie przyjaciół i nagle dostaje tą tak jej potrzebną uwagę. Staje twarzą w twarz z własnymi uczuciami, które do tej pory skrywała i na nowo odnajduje się w życiu, patrząc na świat zupełnie inaczej.

Książka wprowadza w bardzo błogi stan i przez znaczną część możnaby powiedzieć, że jest tym „komfortowym miejscem”. Domek z drewna i szkła, który otacza jedynie las staje się utopią dla bohaterów jak i czytelnika. Ostatnia część książki jest niezwykle miażdżąca i żaden odbiorca w ogóle nie spodziewa się spadającej na niego bomby. Splot wydarzeń jest dla mnie absolutnie genialny i druzgocący jednocześnie.

Marta Bijan zdecydowanie stała się moim comfort autorem zaraz obok pana Remigiusza. Ma w swoich książkach coś, co jest dla mnie niezwykle magiczne i poruszające, dlatego polecam zapoznać się z jej twórczością.

„Muchomory w cukrze” mogą spodobać się czytelnikom, którzy nie oczekują od książki wartkiej akcji od samego początku, a powolnego rozwoju wydarzeń. Jeśli lubicie motyw poznawania świata na nowo i nuty tajemniczości, okraszonej pozornie beztroskim i utopijnym życiem to ta pozycja może być odpowiednia.