Nurty pedagogii

Książka ta, będąca owocem twórczych inspiracji, rozpoczyna się esejem Zbigniewa Kwiecińskiego, który bada współczesne nurty pedagogiczne. Kwieciński sugeruje, że trwałość praktyk edukacyjnych może wynikać z głębokich ludzkich pragnień, takich jak dążenie do władzy i osobistych korzyści. Kontrastuje to z próbami wprowadzenia transgresyjnych projektów, które mają na celu wspieranie pełnego rozwoju, autonomii i szczęścia jednostki poprzez wartości takie jak miłość i empatia.Odpowiedź Moniki Jaworskiej-Witkowskiej na esej Kwiecińskiego oraz jego uwagi i refleksje Lecha Witkowskiego, dotyczące pedagogicznej lektury Dziennika Witolda Gombrowicza, stały się punktem wyjścia do dalszych rozważań. Książka stanowi zapis dialogu między autorami o roli kultury w pedagogii oraz marzeniach o pedagogice jako dziedzinie pełnej potencjału, przeciwstawionej wycinkowym, specjalistycznym podejściom.Dedykowana Lechowi Witkowskiemu z okazji jego sześćdziesiątych urodzin, książka jest hołdem dla jego odwagi i innowacyjności w dziedzinie edukacji. Witkowski, poprzez swoje prace, odważnie eksplorował nieznane tereny teorii rozwoju, zmian społecznych, kryzysu tożsamości oraz kulturowych granic, wprowadzając polską pedagogikę w nowe obszary współczesnej humanistyki. Jego wpływ na rozwój pedagogiki w Polsce jest nieoceniony i stale inspirował do twórczego podejścia i integracji różnych dyscyplin wiedzy.