Pomoc domowa

Duża rezydencja skrywająca tak samo duży sekret. Niepokojący pokój na poddaszu, który zamykany jest od zewnątrz. Córka pracodawców, nieprzewidywalna i nieco... dziwna? Oraz ogrodnik, który coś wie i przed czymś ostrzega. Już pierwsze dni w rezydencji są podejrzane i nieprzyjemne, co w takim razie czeka później Millie nową pomoc domową?

Przeczytałam sporo thrillerów, a jednak wciąż są takie, które potrafią mnie zaskoczyć. Czułam się jakbym była przyklejona do książki i nie mogła się od niej oderwać. Przeczytałam ją w ekspresowym tempie, a gdybym mogła kazałabym poczekać całemu światu i obowiązkom byle szybciej poznać jej zakończenie. Plot twist goni plot twist. Autorka wodzi czytelnika za nos i podsuwa rozwiązania, które za chwile okazują się mylne i pojawiają się inne tropy. Wyobraźnia pracuję na najwyższych obrotach i próbuje poskładać różne elementy w całość, chociaż wydaje się, że nic do siebie nie pasuje. A jednak istnieje przecież rozwiązanie pytanie tylko jakie?

"Pomoc domowa" została uznana za najlepszy thriller 2022 roku. Według mnie to zasłużona nagroda. Jestem pod ogromnym wrażeniem.

Odkąd zaczęłam bardziej interesować się bookstagramem, wiedziałam, że prędzej czy później sięgnę po książki Freidy. Teraz już wiem, dlaczego wszyscy tak o niej mówią!

„Pomoc domowa” to lektura dość nietypowa – momentami irytująca, ale jednocześnie tak wciągająca, że nie mogłam się od niej oderwać. Millie, świeżo po wyjściu z więzienia, szuka pracy i trafia do domu Winchesterów jako pomoc domowa. Co może pójść nie tak? Okazuje się, że całkiem sporo…

Nina Winchester i jej córka Cecelia od początku działały mi na nerwy, a Andy był mi raczej obojętny. Dopiero gdy poznałam perspektywę Niny, wszystko zaczęło się układać w logiczną całość – Nina przestała mnie irytować, za to Andy zaczął.. Moją ulubioną postacią został jednak Enzo – od pierwszych stron czułam, że to porządny człowiek, i absolutnie się nie pomyliłam. Postać Millie również z późniejszą częścią książki przypadła mi do gustu, ale na początku była dla mnie dosyć irytująca.

Styl Freidy jest niezwykle wciągający, a krótkie rozdziały sprawiają, że książkę pochłania się błyskawicznie. Sama historia również bardzo mi się spodobała – nie brakowało momentów, które naprawdę mnie zaskoczyły.

To świetna książka, pełna emocji i doskonale wykreowanych postaci. Na pewno nie jest to moje ostatnie spotkanie z tą autorką! Zdecydowanie należy do gatunku, który uwielbiam – pozornie lekka, trochę dziwna, ale tak angażująca, że trudno się od niej oderwać.

Wyobraź sobie życie idealne – elegancki dom, kochający mąż, śliczna córeczka, a do tego ktoś, kto zajmuje się gotowaniem i sprzątaniem. Takie życie prowadzi Nina Winchester. Do czasu. Bo kiedy do jej świata wkracza nowa pomoc domowa, Millie, wszystko zaczyna się rozpadać w sposób, którego nikt się nie spodziewa.

Freida McFadden w „Pomocy domowej” pokazuje, że nawet najładniejsze fasady mogą skrywać przerażające tajemnice. To thriller psychologiczny, który od pierwszych stron wciąga niczym wir i nie pozwala czytelnikowi złapać tchu aż do ostatniego zdania. Autorka mistrzowsko manipuluje napięciem i sugestiami, bawiąc się z nami w kotka i myszkę. Gdy już myślisz, że rozgryzłeś intrygę – ona odwraca wszystko do góry nogami.

Styl McFadden jest lekki, wręcz filmowy, co sprawia, że książkę dosłownie się pochłania. Narracja prowadzona z perspektywy Millie budzi niepokój, ale i sympatię – kibicujemy jej, ale też zaczynamy zadawać pytania. Kto tu naprawdę gra nieczysto? Kto ma coś do ukrycia?

Choć książka bazuje na dość klasycznych motywach – domowa perfekcja kontra podskórne szaleństwo – robi to w sposób świeży i zaskakujący. Zakończenie? Zdecydowanie nie takie, jakiego się spodziewasz. McFadden wie, jak rzucić bombę i zostawić czytelnika z opadniętą szczęką.

„Pomoc domowa” to świetna propozycja dla fanów thrillerów psychologicznych z mocnym twistem. To jedna z tych książek, które kończysz w jeden wieczór, a potem jeszcze długo analizujesz. Polecam z całego serca – ale ostrzegam: nic nie jest takie, jak się wydaje.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Freidy McFadden, ale na pewno nie ostatnie! Ta książka totalnie mnie wciągnęła – zaczęłam czytać i nawet nie zauważyłam, kiedy pochłonęłam całość w jeden dzień. Od samego początku czuć było napięcie i niepokój, ale to, co autorka zrobiła z fabułą… Po prostu szok!

Byłam przekonana, że wiem, w jakim kierunku to zmierza, ale nic bardziej mylnego. McFadden świetnie manipuluje czytelnikiem, podrzucając mylne tropy i stopniowo budując atmosferę tajemnicy. A gdy już myślisz, że wszystko rozgryzłeś – bum! Totalny zwrot akcji, który wywraca wszystko do góry nogami.

Styl autorki jest lekki, ale pełen emocji, dzięki czemu książkę czyta się błyskawicznie. Bohaterowie są niejednoznaczni, co tylko potęguje napięcie – do samego końca nie wiadomo, komu można ufać.

Jeśli lubisz thrillery psychologiczne, które trzymają w napięciu od pierwszej do ostatniej strony, to „Pomoc domowa” będzie strzałem w dziesiątkę. Ja na pewno sięgnę po kolejne książki McFadden, bo po czymś takim chcę więcej!