Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Niewidzialne środowisko
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Ta książka oferuje program dla polskiej pedagogiki, starając się zarówno uzasadnić jej potrzebę, jak i zrealizować jej założenia w świetle tradycji pedagogiki społecznej oraz współczesnej humanistyki. Autor zachęca do głębokiej debaty na ten temat, traktując to jako wyzwanie oraz osobiste zobowiązanie. Pomimo gotowości do przyjęcia krytyki, autor nieustannie dąży do doskonalenia swoich koncepcji i dzielenia się wynikami badań.To druga część większej dyskusji otwartej przez książkę "Przełom dwoistości w pedagogice polskiej" L. Witkowskiego z 2013 roku. W tej części autor skupia się na zjawisku polskiej pedagogiki okresu międzywojennego, podkreślając rolę wybitnych postaci urodzonych na przełomie XIX i XX wieku. Te osoby odegrały kluczową rolę w odbudowie niepodległości Polski w latach 1918-1939, jednak ich wkład został pomniejszony w czasach PRL. Szczególnie wiele miejsca poświęcono Helenie Radlińskiej, której osiągnięcia analizowane są zarówno w kontekście jej epoki, jak i z perspektywy nowoczesnych teorii humanistycznych. Radlińska jest uznawana za pedagoga wyczuwającego wiele nowatorskich idei, takich jak myślenie cybernetyczne czy ekologiczne. Historyczne i porównawcze analizy pomagają zrozumieć wydarzenia tamtych lat, a idee Radlińskiej są uznawane za kluczowe, przekraczając ograniczenia pedagogiki społecznej.Dzieło to także podejmuje próbę uwolnienia polskiej refleksji pedagogicznej od wpływów PRL, które wprowadziły ideologiczne zniekształcenia. Praca łączy historyczne i teoretyczne wątki, pokazując głęboką zależność między przeszłością a teraźniejszością oraz różnorodnymi obszarami myśli humanistycznej i społecznej.Cała książka składa się właściwie z dwóch integralnych części. Pierwsza z nich to interpretacje dzieł Radlińskiej, zaś druga to wnioski wypływające z tych dzieł. Autor celowo nie stara się rozstrzygać tej złożoności, uznając, że nie ma takiej potrzeby. Nawet jeśli nie wszyscy czytelnicy będą się zgadzać z tą decyzją, książka ma potencjał inspirowania nowych pomysłów w rozwoju pedagogiki oraz jej teoretycznej i historycznej świadomości.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Ta książka oferuje program dla polskiej pedagogiki, starając się zarówno uzasadnić jej potrzebę, jak i zrealizować jej założenia w świetle tradycji pedagogiki społecznej oraz współczesnej humanistyki. Autor zachęca do głębokiej debaty na ten temat, traktując to jako wyzwanie oraz osobiste zobowiązanie. Pomimo gotowości do przyjęcia krytyki, autor nieustannie dąży do doskonalenia swoich koncepcji i dzielenia się wynikami badań.To druga część większej dyskusji otwartej przez książkę "Przełom dwoistości w pedagogice polskiej" L. Witkowskiego z 2013 roku. W tej części autor skupia się na zjawisku polskiej pedagogiki okresu międzywojennego, podkreślając rolę wybitnych postaci urodzonych na przełomie XIX i XX wieku. Te osoby odegrały kluczową rolę w odbudowie niepodległości Polski w latach 1918-1939, jednak ich wkład został pomniejszony w czasach PRL. Szczególnie wiele miejsca poświęcono Helenie Radlińskiej, której osiągnięcia analizowane są zarówno w kontekście jej epoki, jak i z perspektywy nowoczesnych teorii humanistycznych. Radlińska jest uznawana za pedagoga wyczuwającego wiele nowatorskich idei, takich jak myślenie cybernetyczne czy ekologiczne. Historyczne i porównawcze analizy pomagają zrozumieć wydarzenia tamtych lat, a idee Radlińskiej są uznawane za kluczowe, przekraczając ograniczenia pedagogiki społecznej.Dzieło to także podejmuje próbę uwolnienia polskiej refleksji pedagogicznej od wpływów PRL, które wprowadziły ideologiczne zniekształcenia. Praca łączy historyczne i teoretyczne wątki, pokazując głęboką zależność między przeszłością a teraźniejszością oraz różnorodnymi obszarami myśli humanistycznej i społecznej.Cała książka składa się właściwie z dwóch integralnych części. Pierwsza z nich to interpretacje dzieł Radlińskiej, zaś druga to wnioski wypływające z tych dzieł. Autor celowo nie stara się rozstrzygać tej złożoności, uznając, że nie ma takiej potrzeby. Nawet jeśli nie wszyscy czytelnicy będą się zgadzać z tą decyzją, książka ma potencjał inspirowania nowych pomysłów w rozwoju pedagogiki oraz jej teoretycznej i historycznej świadomości.
