Krew i popiół. Tom 1

Byłam nastawiona sceptycznie. Było o tej pozycji baaardzo głośno. Wyskakiwała wszędzie i waliła w twarz. Zazwyczaj w takich sytuacjach unikam, bo mam po prostu przesyt. Czekam i jak wszystko trochę ucichnie to się zabieram i czytam.

Tutaj coś mnie tknęło. I zaczęłam czytać. Pierwsze co mi zaczęło przeszkadzać to relacja romantyczna (erotyczna) właściwie w pierwszej scenie. I się lekko zraziłam. Była jakaś taka dziwna. Ale czytałam dalej.

Spodobał mi się pomysł na świat. Zasady nim kierujące. System magiczny, stworzenia dobre i złe, polityka. Książka nie jest koloryzowana i nie pieści się z czytelnikiem. Nie nazwałabym jej młodzieżówką. Są tu opisy seksu, sytuacji intymnych, przemocy, walk, śmierci.

Relacje bohaterów- świetne. Poppy- silna, zdeterminowana. Polubiłam ją, martwiłam się o nią i jej kibicowałam.

Wątek romantyczny- w dalszej części książki okazał się GENIALNY. Strasznie mi się podoba, w jakim kierunku to poszło. Szczególnie po głównym plot twiście. O rany nie mogłam się oderwać. Nie mogłam zasnąć dopóki nie skończyłam.

I jeszcze chciałam tylko powiedzieć, że uwielbiam ludzi Casa. A szczególnie Kierrana 🖤

polecam gorąco 🖤🖤🖤 chwilami przypominała mi Dwory. Ale nie chciałabym tutaj umieszczać spojlerów.