Historia ludzkich wędrówek

Podróżowanie od wieków fascynuje ludzkość, prowadząc do tworzenia nowych dróg i szlaków, które łączą nieznane wcześniej obszary i miejscowości. Ścieżki, które pokonały liczne pokolenia, są teraz częścią naszej codzienności, a w przyszłości pozostawimy kolejne, nowe trasy. Istotne jest to nieodparte pragnienie, które każe człowiekowi wędrować, czyniąc z drogi symbol ludzkiego istnienia. Wędrowanie może przybierać różne formy: ucieczka przed czyhającymi zagrożeniami, z nadzieją na znalezienie schronienia; bezcelowe tułaczki po świecie, by tylko przetrwać dany nam czas; albo pielgrzymki z jasno określonym celem, które wytyczają kierunek.W codziennym życiu tworzymy nowe szlaki, tak samo jak od wieków powstawały drogi handlowe, ścieżki pielgrzymów czy nadmorskie autostrady. Trasami tymi poruszają się środki transportu, samoloty przecinają niebo, a nawet statki kosmiczne wyruszają w nieznane. Każda z tych dróg, aż po "ostatnią drogę", która prowadzi nas do miejsca wiecznego spoczynku, odzwierciedla nieustanny ludzki niepokój i próbę odnalezienia odpowiedzi na pytania: dokąd zmierzam? Czy zdążę dotrzeć do celu?