Gdy morze cichnie. William Wisting. Tom 3

„Gdy morze cichnie” to trzecia powieść Jørna Liera Horsta o Williamie Wistingu i jego towarzyszach z posterunku policji w Stavern. Coraz bardziej dociera do mnie, co sprawiło, że Horst jest tak popularnym autorem, jakim stał się w ostatnich latach. W każdej kolejnej książce widzę, że wraz z bohaterami i ich historiami rozwija się również styl norweskiego pisarza. Dramaturgia, język, fabuła i budowanie napięcia z każdą książką są coraz lepsze.

Uważam, że w drugiej książce z serii - "Felicia zaginęła" Horst wykonał kilka prawidłowych i ważnych zmian, aby historia mogła nabrać więcej tempa i emocji. Potęguje to w „Gdy morze cichnie”. Widać, że autor znacznie bardziej podkreśla w swej powieści aspekty charakterystyczne dla thrillera. Częściej stosowane są nagłe zawieszenia akcji w sytuacjach pełnych napięcia i znacznie częściej pojawiają się sceny dynamicznej akcji. W wątkach pobocznych toczą się coraz ciekawsze konflikty. To sprawia, że czytanie „Gdy morze cichnie” jest zupełnie innym doświadczeniem niż czytanie „Kluczowego świadka”. Tempo, intryga, konflikt i język są dużo bardziej rozbudowane, z książki na książkę ciekawsze i coraz bardziej trzymające w napięciu. Choć śledztwo policyjne nadal jest w najważniejszą, to teraz tak wiele dzieje się z Williamem Wistingiem i wokół niego tak, że nadaje to powieści zupełnie nowy wymiar.

„Gdy morze cichnie” to historia, w której splatają się trzy różne tajemnice. Niezidentyfikowany mężczyzna zostaje znaleziony w zgliszczach po pożarze chaty. Kolejna nieznana ofiara przestępstwa (również mężczyzna) zostaje porzucona z ranami postrzałowymi przed miejską apteką, a zabłąkana żaglówka ze śladami krwi na pokładzie zostaje znaleziona porzucona w jednym z miejskich doków. Wisting oczywiście szuka związku, gdyż wszystko to dzieje się w ciągu 24 godzin, ale tej teorii dość stanowczo sprzeciwia się zastępca komendanta policji.

Jørn Lier Horst  jest mistrzem w stopniowym i powolnym budowaniu akcji. Pytań i tajemnic jest wiele, a my zostajemy wessani w historie w poszukiwaniu nowych wskazówek i nowych odpowiedzi. Jak zawsze są one dobrze ukryte gdzieś pomiędzy wierszami. Dzięki temu książki Horsta są również grą śledczą dla nas, czytelników. On nas nie oszukuje. On po prostu ukrywa odpowiedzi w drobnych szczegółach. Jest w tym coś ze stylu mistrzyni Agathy Christie. Zastanawiamy się i głowimy, dlaczego jest tak, a nie inaczej. Co mogło się stać? Potem, gdy przychodzą odpowiedzi, myślimy... "Ach, to przecież takie oczywiste! Od początku powinienem to wiedzieć".

Kolejnym powodem, dla którego Jørn Lier Horst wyróżnia się wśród swoich kolegów po fachu, są świetne postacie. Bohaterowie jego powieści to złożone i prawdziwe osoby z życiem i duszą, bez tych karykaturalnie przesadzonych. Dużo ciekawych typów ludzkich osobowości. Nie znajdziemy tu geniuszy, którzy łamią wszystkie kody komputerowe, ani ludzi, którzy siłą, a nie ciężką pracą pokonują drogę do zdobycia potrzebnych odpowiedzi. Policjanci z komisariatu w Stavern są prawdziwi. To samo można powiedzieć o czarnych charakterach. Żadnych mózgów kierujących międzynarodowymi siatkami przestępczymi z apartamentu. Z drugiej strony, jest mnóstwo drobnych oszustów, dilerów i okazjonalnych ćpunów. Pełna wiarygodność!

"Gdy morze cichnie" Jørna Liera Horsta podobało mi się ogromnie. Ekscytująca, wciągająca i mądra historia kryminalna w najlepszym wydaniu. Z niecierpliwością czekam, aż zabiorę się za kolejną książkę z tej serii.

"Gdy morze cichnie" to trzecia książka z serii o fenomenalnym inspektorze Williamie Wistingu. Bardzo podobały mi się dwie pierwsze książki z serii, które oczywiście warto przeczytać, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby każdą z nich traktować jako odrębną historię i czytać je niezależnie.

To kolejna książka o Williamie Wistingu i jego zespole. Jest klasą samą w sobie pod względem napięcia i niesamowitych zwrotów akcji.

Przed apteką w Stavern zostaje znaleziony martwy mężczyzna z ranami postrzałowymi, niemal w tym samym czasie doszczętnie płonie chata. Okazuje się, że w jej zgliszczach znajdują się spalone szczątki i na dodatek w porcie pojawia się zakrwawiona żaglówka. Wisting wkrótce jest przekonany, że pożar to podpalenie i że te trzy tajemnicze sprawy są ze sobą powiązane. Niestety, nie może przekonać swojego kierownictwa do zgody na śledztwo, które z czasem dodatkowo się komplikuje.

Jest tak wiele luźnych wątków i osób zaangażowanych w poszczególne sprawy, że nawet Wisting zaczyna wątpić, czy ma rację w swoich przypuszczeniach i czy sprawy w ogóle zostaną rozwiązane. Na szczęście jego wytrwałość sprawia, że nie ma zamiaru się poddać w dążeniu do prawdy i sprawiedliwości.

William Wisting jest zachwycającym bohaterem i z przyjemnością śledziłam jego losy przez te wszystkie trzy książki. Podoba mi się bardzo rzeczowe podejście do spraw, które zawsze jest obecne w tej serii, a także bardzo podoba mi się, że zarówno morderstwa, jak i ich rozwiązywanie są poprowadzone dużo bardziej realistyczne niż w tak wielu innych powieściach kryminalnych.

Tym razem do rozwiązania jest naprawdę długa droga, ale z typową dla Wistinga nieustępliwością i dbałością o szczegóły. Oczywiście wybitny inspektor policji dociera do celu. W historii jest tyle zaskakujących zwrotów akcji, że po prostu musiałam czytać dalej, żeby nie stracić orientacji w poszczególnych sprawach. To wartka historia, przy której czytelnik musi się mocno skupić by śledzić rozwój poszczególnych spraw i nie zgubić wątku. Jest to największa dotychczasowa sprawa Wistinga.

Po raz kolejny dostajemy niesamowitą powieść kryminalną, która przestrzega wszystkich zasad dobrej książki z motywem morderstwa i śledztwa. Jak na razie jest to mój zdecydowany faworyt w tej serii.

Jak zawsze książki Jørna Liera Horsta prowadzone są w wolnym i niespiesznym tempie, więc dostajemy jako czytelnicy sporo miejsca na snucie własnych teorii i podejrzeń. Dla mnie chwilami akcja bywa nawet odrobinę za spokojna. Ale tylko odrobinę.

Gorąco polecam serię wszystkim miłośnikom kryminałów. Książki czytałam nie po kolei, ale jeśli nadarzy się okazja, myślę, że powinniście przeczytać je w kolejności chronologicznej, ponieważ dość dokładnie śledzimy losy Wistinga i innych bohaterów, mimo że każda książka ma swoją zakończoną sprawę kryminalną. Polecam.