Dziewczyny z konspiry

Doktor Ligia Urniaz udzieliła Andrzejowi Celińskiemu lekcji symulacji perforacji wrzodu. Gdy odgrywana scena z bólem wymagała interwencji, natychmiast zdecydowała o przewiezieniu pacjenta do szpitala, skąd nie miał okazji powrócić do obozu. Ewa Kubasiewicz, mimo swojego wybrania do Zarządu Regionu, zdecydowała o odstąpieniu od swojej funkcji. W ten sposób wyraziła sprzeciw wobec autorytarnych zapędów Lecha Wałęsy, pragnąc unikać manipulacji i niezależnie działać.Mirosławę Wałęsę poddano intensywnej kontroli osobistej, która była tak dotkliwa, że przez dwa tygodnie nie mogła dojść do siebie. Mimo trudności, udało jej się ocalić przekazywaną informację i kontynuować jej dystrybucję. Kobiety ze Zbroszy Dużej, reprezentując swoich sąsiadów, zwykle jeździły z petycjami do władz. Ich obecność w siedzibach urzędowych potrafiła przyspieszyć rozpatrywanie spraw, ponieważ siadały na schodach i konsumowały bułki, równocześnie krusząc, co nieuchronnie przyciągało uwagę, nawet przy długiej kolejce petentów.Książka ta przybliża historie polskich działaczek opozycji demokratycznej. Są to niezwykłe kobiety, które przyczyniły się do transformacji ustrojowej w Polsce, działając w ramach takich organizacji jak „Solidarność”. Równocześnie zbierały dane, pisały, drukowały, organizowały pomoc, zapewniały schronienie i uwalniały internowanych równie sprawnie jak bohaterki filmów szpiegowskich. Świadome ryzyka, podejmowały działania z odwagą i determinacją. Każda z nich dążyła do wspólnego celu, choć często różnymi ścieżkami. Niektóre zdołały zrównoważyć aktywizm z życiem rodzinnym, inne poniosły osobiste koszty, takie jak rozpad rodziny i osamotnienie po odzyskaniu wolności. Mimo to, pozostają one niewystarczająco doceniane. Projekt realizowany dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.