Bez retuszu

Wydarzenia z września 1939 roku stają się dla Andrzeja Krasickiego okresem pełnym dramatyzmu. Jako obserwator w samolocie Karaś uczestniczy on w walkach z Luftwaffe, lecz jego maszyna zostaje zestrzelona przez niemieckie messerschmitty. Ciężko ranny, trafia do szpitala w Tarnopolu, gdzie niebawem staje się świadkiem, jak Armia Czerwona przejmuje miasto. Wraz z NKWD wprowadza brutalne, bezkompromisowe rządy na ziemiach, które zdobywa. Po odzyskaniu zdrowia, Andrzej dociera do zrujnowanego Lwowa. Z przyjacielem próbuje przekroczyć granicę i uciec na Węgry, lecz na ich drodze staje sowiecki patrol, aresztując ich i w grudniu 1940 roku deportując do łagru w Kraju Krasnojarskim.Postać Andrzeja Krasickiego jest swoistym alter ego autora, który za pomocą tej przejmującej książki przedstawia własne doświadczenia. Rzeczywistość łagrowa, pełna głodu, okrucieństw i śmierci, podobnie jak codzienne życie pod sowieckim reżimem, ukazane są w sposób surowy i realistyczny, bez żadnych upiększeń. Mimo że książka opisuje konkretne wydarzenia historyczne, stanowi również pogłębioną refleksję nad okrutnymi czasami, dzięki czemu autobiografia wyrasta na ważne świadectwo historyczne.