Klemens Junosza - sylwetka autora

Pochodzący z Polski powieściopisarz, nowelista i felietonista był synem Władysława, pracującego jako podprokurator, oraz Leontyny z Brodowskich, która zmarła w 1855 roku. W młodzieńczych latach, po stracie rodziców, uczył się w szkole prowadzonej przez pijarów w Łukowie, a następnie kontynuował naukę w Siedlcach w latach 1862-1865. Niestety z powodu trudności finansowych nie mógł ukończyć edukacji i powrócił do Lublina, gdzie pracował przez kilka lat w Izbie Obrachunkowej.

Po 1875 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie skupił się na działalności literackiej i dziennikarskiej. Zarządzał również rodzinnym majątkiem w Woli Korytnickiej, niedaleko Węgrowa. W latach 1877-1883 pracował jako sekretarz redakcji „Echa”, a później był członkiem zespołu redakcyjnego „Wieku”. Przez pewien okres redagował także „Wędrowca” oraz wydawnictwo „Biblioteka Dzieł Wyborowych”. Jego związek z Lublinem pozostał żywy, co zaowocowało licznymi publikacjami w „Gazecie Lubelskiej” i „Kalendarzu Lubelskim”.

W 1875 roku ożenił się z Karoliną (Zofią) Piasecką, córką rejenta z Lublina. Razem mieli syna. Karolina również pisała, publikując opowiadania w prasie lubelskiej i warszawskiej. W „Kalendarzu Lubelskim” wydała sztukę dla dzieci oraz powieść dla młodych dziewcząt (obie w 1896 roku). Piszarz zmarł na gruźlicę 21 marca w sanatorium w Otwocku. Zgodnie z jego ostatnią wolą, pochowano go przy grobie matki na cmentarzu przy ulicy Lipowej w Lublinie (kwatera 18b).

Lublin zorganizował dla niego uroczysty pogrzeb, który stał się wielką manifestacją lokalnej społeczności i został opisany w wielu polskich czasopismach. W 1898 roku na jego grobie stanął pokaźny, unikalny pomnik zaprojektowany przez W. Krzesińskiego. Pomnik wykonano w zakładzie kamieniarsko-rzeźbiarskim A. S. Timmego w Lublinie i miał kształt zwieńczonej półkoliście kapliczki. Na czołowej ścianie znajdowały się symbole związane z pisarstwem: pióro i gałązka laurowa, a powyżej, we wnęce arkadowej, umieszczono portretowe popiersie Szaniawskiego, wykonane przez Ludwika Pyrowicza.

Jego imię nosi ulica w lubelskim osiedlu Wieniawa oraz jedna z ulic w krakowskiej dzielnicy Łagiewniki.