Właściwie jestem nieprzetłumaczalna

W książkach takich jak „Die Liebhaberinnen” (Amatorki) oraz „Die Ausgesperrten” (Wykluczeni) autorka prowadzi czytelnika przez misterną tkaninę głosów i kontrgłosów, tworząc swoisty muzyczny przepływ, gdzie komizm może być zarówno jawny, jak i ukryty. W „Die Ausgesperrten” (Wykluczeni) mamy do czynienia z subtelnym wartościowaniem rzeczywistości. Intertekstualność jest również kluczowa – zarówno w „Die Liebhaberinnen” (Amatorki), jak i „Die Ausgesperrten” (Wykluczeni) pojawiają się stylistyczne odniesienia i dialogi z dziełami Musila. Autorka stosuje także specyficzne strategie podczas tłumaczenia nawiązań biblijnych w „Die Kinder der Toten” (Dzieci umarłych). Kultura oraz (sub)kultura mają duże znaczenie w przekładach, zwłaszcza w kontekście dzieł takich jak „Michael. Ein Jugendbuch für die Infantilgesellschaft”. Tłumacz staje przed wyzwaniem balansowania między oczekiwaniami wydawcy a własnym podejściem literackim, co szczególnie widać w utworze „wir sind lockvögel baby!” (jesteśmy przynętą kochanie!). Również zagadnienie przekładu dekolonizacyjnego pojawia się w kontekście książki „Michael. Ein Jugendbuch für die Infantilgesellschaft”. W końcu, jednym z głównych motywów pracy nad tłumaczeniem jest ogromna satysfakcja i radość, jaką może ono przynieść.