Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Wiersze zebrane
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Konstanty Mikiewicz (1911-1935) to poeta i prozaik, który dziś pozostaje mało znany, mimo że po jego przedwczesnej śmierci jego twórczość była przedmiotem zainteresowania samego Józefa Czechowicza. Mikiewicz zadebiutował w 1934 roku, a jego prace ukazywały się na łamach takich czasopism jak "Pion", "Skamander" i "Wiadomości Literackie". Jego wiersze szczególnie wyróżniają się lekkością, z jaką odkrywał relacje człowieka z Naturą, ukazując jej zrozumienie i odczuwanie. Choć nie obce były mu problemy cywilizacyjne, to właśnie w pisaniu o Naturze w pełni rozwijał swą wyobraźnię i talent. W jego poezji odnajdujemy elementy fantastyczne, czasami nawet baśniowe i z dawką surrealizmu. Przeplatają się tam sielankowe obrazy i refleksje nad złożonością życia, które nie zawsze jest proste i pełne piękna. Kontakt z twórczością Mikiewicza wywołuje wrażenie spotkania z osobą młodą, wrażliwą i pełną ambicji, ale także naznaczoną tragicznym losem. Słowa z jednego z jego wierszy, "Jak tyś sobie cichutko zwariował", same cisną się na usta. Dziś pozostaje tylko snuć przypuszczenia o kierunkach, które mogłyby wyznaczać dalsze losy jego myśli w obliczu burzliwej historii.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Konstanty Mikiewicz (1911-1935) to poeta i prozaik, który dziś pozostaje mało znany, mimo że po jego przedwczesnej śmierci jego twórczość była przedmiotem zainteresowania samego Józefa Czechowicza. Mikiewicz zadebiutował w 1934 roku, a jego prace ukazywały się na łamach takich czasopism jak "Pion", "Skamander" i "Wiadomości Literackie". Jego wiersze szczególnie wyróżniają się lekkością, z jaką odkrywał relacje człowieka z Naturą, ukazując jej zrozumienie i odczuwanie. Choć nie obce były mu problemy cywilizacyjne, to właśnie w pisaniu o Naturze w pełni rozwijał swą wyobraźnię i talent. W jego poezji odnajdujemy elementy fantastyczne, czasami nawet baśniowe i z dawką surrealizmu. Przeplatają się tam sielankowe obrazy i refleksje nad złożonością życia, które nie zawsze jest proste i pełne piękna. Kontakt z twórczością Mikiewicza wywołuje wrażenie spotkania z osobą młodą, wrażliwą i pełną ambicji, ale także naznaczoną tragicznym losem. Słowa z jednego z jego wierszy, "Jak tyś sobie cichutko zwariował", same cisną się na usta. Dziś pozostaje tylko snuć przypuszczenia o kierunkach, które mogłyby wyznaczać dalsze losy jego myśli w obliczu burzliwej historii.
