W poświacie księżyca

„W poświacie księżyca” to taki tom, przy którym miałam bardzo konkretne odczucie: Samantha Young doskonale wie, co robi, nawet kiedy sięga po motywy, które teoretycznie już znamy. Bo serio, sąsiedzi, początkowa niechęć, on z reputacją łamacza serc, ona po trudnych przejściach, no brzmi jak coś, co można łatwo przewidzieć. A jednak ta książka wcale nie była dla mnie tylko „jeszcze jednym romansem”. Miała w sobie dużo emocji, napięcia i taki typ historii, który niby czyta się szybko, ale jednak coś po sobie zostawia.

Najbardziej podobało mi się to, że Logan i Grace nie są tylko ładną parą do kibicowania. Oboje mają za sobą rzeczy, które naprawdę ich ukształtowały i trochę połamały. Young bardzo dobrze pokazuje, że ludzie nie wchodzą w relację z czystą kartką, tylko z całym bagażem, którego nie da się po prostu odłożyć na bok, bo ktoś jest przystojny i patrzy ładnie. I to jest moim zdaniem największa siła tej książki. Nie sama chemia, chociaż ona oczywiście też jest, ale to, że pod spodem cały czas coś boli.

Logan wypadł dla mnie lepiej, niż się spodziewałam. Na początku łatwo go zaszufladkować jako typowego pewnego siebie faceta, który dużo flirtuje i raczej nie wygląda na materiał do poważniejszych uczuć. Ale im dalej, tym bardziej widać, że to nie jest żaden pusty playboy. Naprawdę czuć, że jego przeszłość zostawiła po nim ślad i że ten cały luz, kobiety i pewność siebie są w dużej mierze zbroją. Lubię takich bohaterów, kiedy nie są idealni w oczywisty sposób, tylko trzeba trochę zejść pod powierzchnię.

Grace też bardzo polubiłam, bo ona nie jest bierna ani nijaka. Ma swoje granice, swoje lęki, własną historię i to wszystko wpływa na to, jak reaguje na Logana. Podobało mi się, że nie jest napisana jako dziewczyna, która mięknie przy pierwszym uśmiechu. Raczej jako ktoś, kto bardzo chce mieć spokój i bezpieczeństwo, więc naturalnie nie rzuca się od razu w ramiona faceta, który początkowo wygląda jak chodząca zła decyzja.

Relacja między nimi naprawdę działa. Nie tylko romantycznie, ale też emocjonalnie. Początkowe docinki i niechęć są fajnie rozegrane, ale jeszcze lepsze jest to, co dzieje się później, kiedy ta historia zaczyna iść w trochę głębsze rejony. To nie jest już tylko zabawa w przyciąganie i odpychanie. W pewnym momencie robi się dużo bardziej miękko, poważnie i właśnie wtedy książka zaczęła mnie najbardziej angażować.

Bardzo doceniam też to, że ten tom ma swój własny klimat. Okej, to nadal Young, więc wiadomo, że jest napięcie, są emocje, są przystojni ludzie i rozmowy, które iskrzą. Ale tutaj dochodzi do tego jeszcze taki mocniejszy ton związany z przeszłością bohaterów i z tym, jak bardzo próbują oni zbudować sobie coś normalnego po wszystkim, co ich spotkało. Dzięki temu historia nie wydaje się płaska ani napisana tylko po to, żeby wzruszyć i rozgrzać.

Czy wszystko mi pasowało? Nie do końca. Chwilami miałam wrażenie, że niektóre rozwiązania są trochę zbyt wygodne dla gatunku. Są momenty, w których można poczuć, że Young jednak idzie ścieżką dobrze znaną i bezpieczną. Ale z drugiej strony, jeśli coś jest dobrze napisane, to ja naprawdę umiem wybaczyć przewidywalność. A ta książka jest właśnie dobrze napisana. Bardzo płynnie, z wyczuciem emocji, tak że człowiek po prostu czyta dalej.

Fajne jest też to, że jako finał serii ten tom daje poczucie domknięcia. Pojawiają się znani bohaterowie, czuć ten świat, który przez wcześniejsze części zdążył już stać się bliski, i przez to całość ma taki lekko sentymentalny klimat. To jest trochę jak wrócić do miejsca, które już się zna, i zobaczyć jeszcze jedną historię przed pożegnaniem.

Gdybym miała to podsumować bardzo zwyczajnie, to powiedziałabym tak: to nie jest mój absolutny numer jeden od Young, ale to naprawdę porządny, emocjonalny romans. Z bohaterami, którym się wierzy, z napięciem, które nie jest sztuczne, i z takim miękkim smutkiem, który dobrze robi tej historii. Czytało mi się to bardzo dobrze i miałam dokładnie to, czego oczekuję od Young, czyli połączenie chemii, bólu i poczucia, że pod romansem kryje się coś więcej niż tylko sam romans.