Vitoria 1813

Półwysep Iberyjski w czasach wojen napoleońskich stał się teatrem walk między Francją pod wodzą Napoleona a Anglią, oddzieloną jedynie kanałem La Manche. Francuskie wojska wkroczyły do Portugalii w 1807 roku i rozpoczęły okupację. W Hiszpanii Napoleon, wykorzystując napięcia w rodzinie Burbonów, w 1808 roku postawił swego brata, Józefa Bonapartego, na hiszpańskim tronie. Jednakże zarówno w Portugalii, jak i w Hiszpanii Francuzi musieli zmagać się z licznymi powstaniami. Anglicy widząc tę sytuację, przybyli z pomocą i w sierpniu 1808 roku wylądowali w Portugalii, szybko przejmując kontrolę nad krajem. Wojna na Półwyspie Iberyjskim ciągnęła się przez lata, jej losy nie były pewne aż do 1812 roku, kiedy przewaga zaczęła skłaniać się na korzyść Anglików oraz ich sojuszników pod wodzą gen. Arthura Wellesleya, znanego szerzej jako książę Wellington. Wellesley zdołał wyprzeć Francuzów z centralnej i południowej części Hiszpanii, a bitwa pod Vitorią 21 czerwca 1813 roku zakończyła się jego zwycięstwem nad armią dowodzoną przez marszałka Jeana-Baptiste’a Jourdana. Po tej porażce Francuzi wycofali się za Pireneje, a Wellington ścigał ich dalej. Te historyczne wydarzenia zostały barwnie opisane przez Krzysztofa Mazowskiego.