Transformacja polska. Dokumenty i analizy 1990

Drugi tom z czterech zapowiedzianych publikacji, które Stanisław Gomułka, główny doradca wicepremiera i ministra finansów Leszka Balcerowicza oraz kilku jego następców, systematycznie gromadził, zawiera około 250 wcześniej niepublikowanych dokumentów z 1990 roku. Dokumenty te, różnorodne zarówno pod względem charakteru, jak i wagi, koncentrują się na kluczowych wyzwaniach związanych z transformacją społeczno-gospodarczą Polski. Można wśród nich znaleźć ministerialne programy, indywidualne i grupowe projekty reform gospodarczych, listy intencyjne do Międzynarodowego Funduszu Walutowego, listy od osobistości takich jak prezydent G. Bush skierowane do premiera T. Mazowieckiego, a także odręczne notatki. Dokumenty te rzucają światło na strukturę ekonomicznej części rządu, jego zaplecze eksperckie oraz proces, w jaki podejmowane były kluczowe decyzje. W 1990 roku wiele osób mogło postrzegać władzę jako jednolity blok, dlatego szczególnie interesujące są ujawniane w tych dokumentach wątpliwości, spory i dyskusje.Duża liczba dokumentów powstała przy okazji realizacji planu Balcerowicza oraz modyfikacji polityki gospodarczej w drugiej połowie roku 1990. Czytelnicy znajdą tu również materiały obrazujące współpracę polskich władz z Międzynarodowym Funduszem Walutowym i Bankiem Światowym, tworzenie programu prywatyzacji oraz początki negocjacji dotyczących redukcji zadłużenia zagranicznego. Klimat tego burzliwego okresu przybliżają rozmowy Tadeusza Kowalika ze Stanisławem Gomułką oraz Stefanem Kawalcem, ówczesnym szefem gabinetu Balcerowicza.Stanisław Gomułka, urodzony w 1940 roku, ukończył studia na Wydziale Fizyki i Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego w 1962 roku. W wieku 26 lat zdobył doktorat z ekonomii. Ze względu na swoją działalność opozycyjną w 1969 roku wyemigrował do Danii, a następnie w 1970 roku przeniósł się do Wielkiej Brytanii, gdzie przez 35 lat pracował w renomowanej London School of Economics. W latach 80. prowadził wykłady na czołowych uniwersytetach amerykańskich, takich jak Harvard, Stanford, Columbia i Pennsylvania. W 1985 roku zaczął angażować się w projektowanie reform w Polsce jako doradca Międzynarodowego Funduszu Walutowego, a od 1989 roku doradzał kolejnym polskim rządom, uczestnicząc w negocjacjach dotyczących zmniejszenia zadłużenia zagranicznego z klubami Paryskim i Londyńskim. Swą działalność naukową kontynuował zarówno w Polsce, jak i za granicą, publikując prace na temat transformacji gospodarczych w Europie Środkowej i Wschodniej. Jest autorem kilkunastu książek oraz około 100 artykułów poświęconych głównie teorii wzrostu gospodarczego. W 2008 roku na krótko objął stanowisko wiceministra finansów, po czym powrócił do działalności naukowej i eksperckiej. Obecnie pełni funkcję głównego ekonomisty Business Centre Club.Tadeusz Kowalik, urodzony w 1926 roku, jest absolwentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego i Instytutu Nauk Społecznych przy KC PZPR. Jako profesor nauk humanistycznych i ekonomicznych w Instytucie Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk pełnił od 1956 do 1958 roku rolę redaktora naczelnego tygodnika Życie Gospodarcze, a w latach 1967–1992 kierował redakcją dzieł Oskara Langego i Michała Kaleckiego. W sierpniu 1980 roku pełnił funkcję eksperta przy MKS Stoczni Gdańskiej. Był współzałożycielem takich organizacji jak Towarzystwo Kursów Naukowych (Uniwersytetu Latającego), Solidarność Pracy, Unia Pracy oraz Fundacja Polska Praca. Swoje życie zawodowe spędził m.in. w ośrodkach naukowych w Wiedniu, Genewie, Cambridge, Toronto, Sztokholmie, Waszyngtonie i Los Angeles. Do jego ostatnich książek należą "Systemy gospodarcze, efekty i defekty reform i zmian ustrojowych" (2005) oraz "Polska transformacja" (2009).