Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Toksyczny Kochanek. Psychopaci z Areny Śmierci. Tom 3
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Olivia, wnuczka znanego w przestępczym świecie Jerome'a Lefebvre'a, staje się ofiarą mrocznych wydarzeń. W dniu, gdy Aiden traci swoje dzieci, porywa ją i zamyka, traktując niczym zwierzę, pozbawione godności. Codziennie przechodzi przez piekło, pragnąc kresu swoich cierpień, który nie nadchodzi. Aiden, zatracony w żalu po utracie bliskich, znajduje sposób na zagłuszenie bólu — obracając go przeciwko Olivii. W podziemiach Areny Śmierci jej życie staje się koszmarem, choć nie jest świadom tego, że krzywdząc ją, sam siebie wystawia na cierpienie. Ich życie toczy się w cieniu szaleństwa, degradowania człowieka do roli obiektu. Czy da się przekształcić taką nienawiść w coś pięknego? I czy nawet skryta fascynacja ciemnością potrafi przebaczyć wszystkie zadane rany?
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Olivia, wnuczka znanego w przestępczym świecie Jerome'a Lefebvre'a, staje się ofiarą mrocznych wydarzeń. W dniu, gdy Aiden traci swoje dzieci, porywa ją i zamyka, traktując niczym zwierzę, pozbawione godności. Codziennie przechodzi przez piekło, pragnąc kresu swoich cierpień, który nie nadchodzi. Aiden, zatracony w żalu po utracie bliskich, znajduje sposób na zagłuszenie bólu — obracając go przeciwko Olivii. W podziemiach Areny Śmierci jej życie staje się koszmarem, choć nie jest świadom tego, że krzywdząc ją, sam siebie wystawia na cierpienie. Ich życie toczy się w cieniu szaleństwa, degradowania człowieka do roli obiektu. Czy da się przekształcić taką nienawiść w coś pięknego? I czy nawet skryta fascynacja ciemnością potrafi przebaczyć wszystkie zadane rany?
