Theophania Duch religii starogreckiej

Theophania to szczere i otwarte spojrzenie na pogańską duchowość, która różni się od religii opartych na świętych tekstach. Ta forma pobożności nie posiada ustalonych dogmatów ani nie zajmuje się tematami zbawienia czy zmartwychwstania. Nie opiera się na pojęciu jedynego, wszechmocnego Boga-Stwórcy, lecz raczej na zbiorze boskich i półboskich postaci. Ze względu na te cechy, Theophania bywała i nadal bywa uznawana za kontrowersyjną, zwłaszcza dla pierwszych chrześcijan i teologów, którzy widzieli w pogaństwie domenę demonicznych i magicznych mocy. Dla nich pogańska duchowość nie mogła być po prostu zignorowana.Na przestrzeni dziejów, w tym w najnowszych trendach teologii protestanckiej, próby włączenia pogańskiej pobożności do chrześcijańskiej historii religii okazały się daremne. Dążenie do demitologizacji wiary, chęć oczyszczenia tekstów z elementów mitologicznych, można uznać za rodzaj zubożenia, jak zauważa Friedrich Georg Jünger. W językach, takich jak grecki, mit i słowo często oznaczają to samo, więc eliminowanie mitologii z tekstów skutkuje pewną utratą mocy wyrazowej i ubóstwem języka.