Tango

Przygotowując nowe wydanie "Tanga" z odświeżoną szatą graficzną, chcieliśmy przypomnieć, że ten dramat Sławomira Mrożka to nie tylko lektura szkolna, ale kluczowe dzieło odnoszące się do zagrożeń społecznych. Jest to utwór, który warto poznać i do którego warto wracać. Nowa edycja ma za zadanie zachęcić czytelników do ponownego odkrycia tego tekstu. W 2009 roku Jerzy Jarocki ponownie wystawił "Tango" w Teatrze Narodowym, potwierdzając jego ponadczasowy charakter. Mimo upływu ponad 40 lat od powstania dramatu, pozostaje on niezwykle aktualny. Aneta Kyzioł w "Polityce" (nr 46, 14 listopada 2009) pisała o premierze, wskazując na trudności związane z dojrzewaniem w kulturze, która gloryfikuje cechy dziecka: radość, otwartość, brak refleksji. W dzisiejszych czasach powaga bywa postrzegana jako wstyd, a dojrzałość czy starość jako coś poniżającego. Młodzi ludzie często borykają się z rzeczywistością wykreowaną przez starsze pokolenia. Popularność książek i filmów o II wojnie światowej oraz tłumy odwiedzające Muzeum Powstania Warszawskiego świadczą nie tylko o patriotyzmie. Kryje się za tym również tęsknota za czasem, kiedy wojna i walka wyraźnie zaznaczały przejście z dzieciństwa do dorosłości. W tamtych czasach chłopcy stawali się mężczyznami, a dziewczynki - kobietami, zyskując powagę, której brak w dzisiejszym, "fajnym" świecie. Czy podobnie jak Artur nie jesteśmy dziećmi, które pragną dorosłości, ale nie potrafią unieść jej ciężaru? "Tango" wciąż pozostaje doskonałym zwierciadłem naszych współczesnych wyzwań.