Solenoid

Powieść Mircei Cartarescu, uznanej w Europie osobowości literackiej, można opisać jako prawdziwe arcydzieło współczesnej prozy. Bohater książki, pisarz z nieosiągniętym jeszcze debiutem, zamieszkuje niezwykły dom przypominający parowiec. W jego murach oddaje się tworzeniu alternatywnych światów, rejestrując sny i koszmary w swoim intensywnym dzienniku, a wszystko to na tle ektoplazmatycznego Bukaresztu z czasów komunistycznych. Dom ten stoi na solenoidzie – generatorze pola magnetycznego, który wciąga wszystkie obsesje i tematy literackie Cartarescu, przeobrażając życie bohatera, będącego nauczycielem szkoły podstawowej, w skomplikowaną sieć refleksji o naturze rzeczywistości, literaturze i filozofii. W szkole ten intrygujący protagonista ma styczność z grupą osobliwych postaci, w tym matematykiem dzielącym się tajemnicami swojego przedmiotu, członkami mistycznej sekty, którzy na cmentarzach miejskich protestują przeciwko śmierci, oraz Iriną, kobietą, którą obdarza uczuciem. Książka odkrywa przed czytelnikami codzienność jako spisek, w którym nasz mózg więzi nas w postrzeganej normalności. Dla Cartarescu rzeczywistość to więzienie, z którego należy się wyzwolić, nawet kosztem ryzyka utraty zmysłów. Powieść „Solenoid” otwiera ścieżki ucieczki w nowe prawdy i inne wymiary egzystencji poprzez kalejdoskop absurdalnych wizji. To imponujące dzieło wciąga, integrując wcześniejsze twórczości Cartarescu i zdradzając jego intelektualną głębię. W tej książce echa twórczości Kafki, Borgesa, Swifta, Bolano i Pynchona spotykają się, tworząc niezwykle bogatą i niepowtarzalną kompozycję.