Skoworodiana polskie: Recepcja myśli filozoficznej

Monografia "Skoworodiana polskie" bada, jak dzieła Skoworody były odbierane w polskim środowisku naukowym, poczynając od inicjatywy Adama Honorego Kirkora w Krakowie w 1874 roku. Wtedy recepcja jego twórczości zaczęła się od szerszych analiz dotyczących historii literatury ukraińskiej i dyskusji o Unii Brzeskiej. Adam Honory Kirkor rozpoczął te badania, a okres ten obfitował także w polskojęzyczne opracowania takie jak te autorstwa ukraińskiego uczonego Iwana Franki oraz porównanie myśli Skoworody z dziełami Iwana Wyszeńskiego przeprowadzone przez Józefa Tretiaka. W dwudziestoleciu międzywojennym szczególnie intensywnie rozwijały się studia nad filozofią Skoworody. Iwan Mirczuk analizował jego idee w "Przeglądzie Filozoficznym", koncentrując się na ukraińskiej filozofii narodowej. W tym samym czasie, Jarosław Ulwański w swojej pracy doktorskiej, opublikowanej w "Kwartalniku Filozoficznym", ocenił filozofię Skoworody z perspektywy panteizmu, przedstawiając także krytyczną analizę dotychczasowych osiągnięć naukowych na ten temat.Centralnym punktem tego okresu była monografia ukraińskiego badacza Dmytra Czyżewskiego, która została wydana w Warszawie w 1934 roku. Choć autor i język jego dzieła nie wpisują się w polski dyskurs naukowy, istotne są miejsce i okoliczności jej publikacji, które miały miejsce w ramach działalności Ukraińskiego Instytutu Naukowego w Warszawie. Ta praca, ze względu na swą badawczą perspektywę, znacznie wpłynęła na światowe badania Skoworody. Okres dwudziestolecia międzywojennego dopełnia artykuł Czesława Jastrzębca-Kozłowskiego, który rozważa myśl Skoworody w kontekście tradycji mesjanistycznej Józefa Hoene-Wrońskiego.