Skąpiec

Moliere (1622-1673) to jeden z największych dramaturgów w historii kultury europejskiej, którego niezapomnianą sławę zapewniły takie dzieła jak: „Świętoszek”, „Don Juan”, „Mizantrop”, „Chory z urojenia” oraz „Skąpiec”. „Skąpiec” uznawany jest za jedną z najwspanialszych i najzabawniejszych komedii, stanowiących stały element repertuaru wielu teatrów. W tej sztuce Moliere prowadzi czytelników przez wyjątkową grę, łączącą elementy komizmu i tragizmu. Jego umiejętność wywoływania śmiechu idzie w parze z odkrywaniem smutnej, a czasem przerażającej prawdy o ludzkiej naturze. „Skąpiec” głęboko bada temat obsesyjnego pragnienia gromadzenia majątku, które odbywa się kosztem wartości rodzinnych i prowadzi do izolacji. Główny bohater, Harpagon, mimo że na pierwszy rzut oka jest komiczną postacią, w chwilach ukazujących go jako ojca traci swą śmieszność. Jego skąpstwo sprawia, że staje się obojętny na uczucia dzieci; córka i syn są dla niego jedynie przeszkodami w realizacji jego planów. Harpagon pragnie ich usunięcia ze swojego życia przez aranżowanie małżeństw – córkę chce wydać za mąż bez posagu, a synowi zaleca ożenek z bogatą wdową. W ten sposób odsłania mroczne oblicze komedii, będącą analizą tyranii i przemocy w przestrzeni rodzinnej, a także skrajnego materializmu. Dla współczesnego odbiorcy, interpretacja „Skąpca” jako studium destrukcji rodzinnych więzi może być szczególnie interesująca i aktualna. Wprowadzając Harpagona do czasów współczesnych, łatwo można dostrzec, że jego historia zachowuje swoją istotność, nie tracąc na znaczeniu w nowych realiach.