Serce nad Warszawą

W serii siedmiu rozmów z Barbarą Osterloff, Giovanni Pampiglione dzieli się swoim niezwykłym doświadczeniem jako włoski reżyser, którego pasja do polskiej literatury zaprowadziła na sceny teatrów w Warszawie, Wrocławiu, Krakowie i innych miastach. Pampiglione, przyjmując Polskę jako swoją drugą ojczyznę, konsekwentnie udowadniał swoim zawodowym życiem, że zasługuje na miano ambasadora kultury polskiej we Włoszech i odwrotnie. Jego dorobek artystyczny, obejmujący adaptacje dzieł Witkacego i współczesne interpretacje teatru dell'arte, uzupełnia działalność tłumaczeniowa utworów B. Jasieńskiego, S. Mrożka czy Z. Krasińskiego.

Profesor Janusz Degler w zakończeniu książki w "Liście do Przyjaciela" podkreśla, że teatr stał się dla Pampiglionego sensem życia i doskonałym wyborem zawodowym. W trakcie konwersacji Giovanni przywołuje ważne dla siebie postacie polskiej sceny teatralnej, takie jak Erwin Axer, Kazimierz Dejmek, Konrad Swinarski, Andrzej Wajda, Henryk Tomaszewski, Jerzy Grotowski i Tadeusz Kantor. Dzięki ich działalności Polska czasów PRL stała się miejscem o globalnym znaczeniu w dziedzinie teatru.

Rozmowy Osterloff z Pampiglionem ukazują złożoną naturę pamięci, która, mimo swej niejednolitości, maluje pełen blasku obraz teatralnej przeszłości. Barbara Osterloff wspomina we wstępie, że Giovanni Pampiglione to artysta spełniony, którego życiorys jest pełen barw. Jego opowieść o miłości do Polski nie jest jedynie nostalgicznym wspomnieniem przeszłości, ale także świadectwem niesłabnącej atrakcyjności polskiej kultury.