Rachunkowość w Polsce w okresie międzywojennym 1918-1939

Setna rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości w 2018 roku stała się doskonałą okazją dla autorów monografii do przyjrzenia się, jak na przestrzeni lat 1918-1939 rozwijała się rachunkowość w Polsce. Ten niezwykle istotny okres dla budowy instytucji państwowych i umocnienia gospodarki rynkowej w kraju był owocnym czasem dla regulacji, praktyk i teorii rachunkowości.Książka ta szczegółowo opisuje stan prawnych rozwiązań oraz rozwój praktyki rachunkowości w tym okresie, zagłębiając się również w interpretację literatury dotyczącej rachunkowości w kontekście historycznych wydarzeń oraz przekształceń społeczno-gospodarczych. Monografia podzielona jest na cztery rozdziały, w których autorzy analizują: (1) historyczne i społeczno-ekonomiczne uwarunkowania rozwoju rachunkowości w Polsce, (2) ustawodawstwo odnoszące się do rachunkowości i podatków, (3) finansowe aspekty rachunkowości oraz (4) szczegóły dotyczące rachunku kosztów w okresie międzywojennym. Dzięki temu praca ukazuje kluczowe elementy ewolucji rachunkowości, przyglądając się prawnym, teoretycznym i praktycznym aspektom prowadzenia ksiąg rachunkowych, tworzenia sprawozdań finansowych, rachunku kosztów i planowania budżetu.Monografia ta w znacznym stopniu wypełnia istniejącą lukę w badaniach nad historią rachunkowości w Polsce. Dotychczas problematyka ta była poruszana przez niewielką grupę badaczy, a ich prace były rozproszone w różnych publikacjach i prezentacjach konferencyjnych. Ta książka stanowi cenne źródło dla naukowców, studentów i doktorantów zainteresowanych historią rachunkowości, pokazując, jak przedwojenne prawodawstwo i piśmiennictwo wpłynęły na percepcję rachunkowości w kolejnych dekadach w kraju.