Pozorna tożsamość. Polskie tradycjonalizmy...

Monografia koncentruje się na analizie współczesnych połączeń wyrazowych, takich jak frazeologizmy, paremie, zestawienia i terminy, które zawierają w sobie archaiczne znaczenia. Chociaż te konstrukcje nie wykazują widocznych oznak starożytności i sprawiają wrażenie współczesnych, kryją w sobie subtelne ślady historyczne. Ślady te, często zatajone i nieuświadamiane, ukazują, jak historia przenika do współczesnego języka polskiego. Autorka nazywa takie wyrażenia tradycjonalizmami, w przeciwieństwie do związków pozbawionych archaicznych form. Każda konstrukcja zawierająca archaizm jest szczegółowo analizowana pod kątem jej historycznej ewolucji w polszczyźnie. Studium tych zachowanych wyrażeń skłania autorkę do refleksji nad trwałością niektórych frazeologizmów oraz późniejszymi reinterpretacjami językowymi. Mimo że wiele wyrazów zachowuje swoje pierwotne znaczenie, nie stanowi to gwarancji, że będą one pamiętane na zawsze. Istnieją przypadki, gdy współczesne rozumienie fraz zmienia się, a ich interpretacja ewoluuje wraz z aktualnym znaczeniem słów, co prowadzi do zmian w ich formie lub znaczeniu.