Oko

Vladimir Nabokov, znany ze swojego bogatego dorobku literackiego, zaprezentował w latach 1929-1930 powieść pod tytułem "Oko". To dzieło miało istotny wpływ na jego twórczość, wprowadzając kluczowe tematy, które później często powracały w jego twórczości. "Oko" jest szczególnie ważne, gdyż jako pierwsza powieść Nabokova została opowiedziana z perspektywy pierwszoosobowej narracji. Nabokov nie tylko zmienił w tym dziele sposób prowadzenia opowieści, ale także skoncentrował się na tematach solipsyzmu i tożsamości, które stały się centralnym punktem fabuły.

Dodatkowo, "Oko" jest pierwszą próbą Nabokova eksploracji świata przez oczami bohatera o niezrównoważonym umyśle, co prowadzi czytelnika do badań nad iluzorycznym postrzeganiem rzeczywistości. Ta powieść jest w pewnym sensie prekursorem jego późniejszych znakomitych książek, jak "Rozpacz", "Lolita" czy "Blady ogień". Nabokov, poprzez "Oko", wprowadził licznych czytelników w zawiłe i fascynujące labirynty ludzkiego umysłu, które stały się fundamentem dla jego późniejszych literackich dokonań.