O czym szumią wężymordy. Opowieści o trawach, drzewach, porostach i trzcinach, łąkach, miedzach i wędrówkach nasion, a także o wielu innych przyrodniczych sprawach

Wężymord, warzywo z rodziny astrowatych, wywodzi się z południowej i środkowej Europy oraz części Azji. Dawniej, w medycynie ludowej, stosowano je jako antidotum na ukąszenia żmij, co znajduje odzwierciedlenie w jego nazwie. Często podczas spaceru wokół nas rozpościera się mnogość roślin, jak wężymord, które pozostają niezauważone. Trawniki, miedze, polne kamienie - to miejsca, gdzie przyroda tworzy nieskończoną mozaikę „drobnego życia”, jakie często przeoczamy. Zastanawialiście się kiedyś, ile naprawdę wiemy o otaczającym nas świecie roślin? O czym szumią wężymordy to książka, gdzie Wiesław Fałtynowicz z delikatnością i precyzją odkrywa przed czytelnikami piękno natury. Ta lektura nie tylko wzbogaci naszą wiedzę, ale także uwrażliwi na detale, które łatwo przeoczyć podczas codziennych spacerów. Szacunek dla przyrody można zbudować poprzez zrozumienie jej niezwykłości, co nieraz okazuje się bardziej wartościowe niż chwilowe uniesienia. I o tym jest właśnie ta książka. Zachęcam do włożenia tej książki do plecaka i oddania się lekturze wśród natury – usiądźcie wygodnie na łonie przyrody, a potem, po przeczytaniu, spójrzcie wokół siebie uważniej. Niewielkie zmiany w perspektywie mogą ujawnić całkiem nowe oblicze świata. Wiesław Fałtynowicz, botanik i profesor nauk biologicznych, przyszedł na świat w 1952 roku w Suwałkach. Od wielu lat jest niezależnym badaczem, który swoją karierę związał m.in. z uczelniami w Gdańsku i Wrocławiu. Specjalizuje się w badaniu porostów, jak również zajmuje się kwestiami ekologii oraz ochrony środowiska. Jego dorobek obejmuje liczne publikacje naukowe i popularnonaukowe oraz wkład w pisarstwo i scenariusze. Blisko związany ze swoimi studentami, krenuje uwagę na rozwój pokoleń młodych naukowców. W chwilach wolnych od nauki pasjonuje się zarówno sztuką, jak i literaturą, ceni podróże i odkrywanie nowych miejsc. Mieszka poza Wrocławiem, w otoczeniu zieleni, gdzie z zaangażowaniem oddaje się ogrodnictwu i długim spacerom. To jest pomnik jego zaangażowania w przyrodę, którą rozumie nie tylko jako naukowiec, ale także jako miłośnik piękna otaczającego świata.