Nieznośna lekkość bytu

"Nieznośna lekkość bytu," po raz pierwszy wydana w 1984 roku, uchodzi za najbardziej znaną powieść Milana Kundery i stanowi swoiste podsumowanie jego pisarskiej działalności. Na kartach tej książki kumulują się wątki, do których autor wielokrotnie nawiązuje w swojej twórczości. Bohaterami historii są różnorodne postaci, a także pies, które z biegiem czasu uświadamiają sobie, że jedyną pewnością, która im pozostaje, jest tytułowa lekkość istnienia. Kluczowym zagadnieniem, które pasjonuje Kunderę, jest rola przypadku w kształtowaniu losów ludzkich. To właśnie przypadek prowadzi do tego, że zakochujemy się w konkretnej osobie, a nie w innej. W tym chaosie rzeczywiste i fikcyjne elementy splatają się ze sobą, a życie bohaterów krąży jak skrawki folii unoszonej przez wiatr. Styl, w jakim "Nieznośna lekkość bytu" została napisana, znakomicie odzwierciedla tematykę powieści. Charakteryzuje się lekkością i, na pierwszy rzut oka, chaosem, a zawarte w niej refleksje na temat życia zdają się być celowo pozbawione większego znaczenia. Agnieszka Holland wspomina, że gdy otrzymała rękopis powieści od Milana Kundery w Paryżu, przeczytała go z dużymi emocjami. Powieść przypomniała jej przeżycia z Pragi z 1968 roku, a także doskonale współgrała z jej doświadczeniami emigracyjnymi i wydarzeniami polskiego Sierpnia. Mimo że Kundera nie znał języka polskiego, z entuzjazmem zgodził się na tłumaczenie i dokładnie je przejrzał. Milan Kundera, urodzony w 1929 roku, to jeden z najbardziej wybitnych pisarzy czeskiego pochodzenia. Brał czynny udział w Praskiej Wiośnie i dwukrotnie wstępował do Czeskiej Partii Komunistycznej, z której później był wydalany. Od 1975 roku mieszka we Francji i od 1990 roku tworzy wyłącznie w języku francuskim, nie pozwalając na tłumaczenie swoich nowych książek na czeski. Poza "Nieznośną lekkością bytu," do jego najważniejszych dzieł należy "Żart."