Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Nieoswojona ziemia
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka autorstwa Jhumpy Lahiri to zbiór ośmiu opowiadań, które eksplorują doświadczenia Bengalczyków w Stanach Zjednoczonych. Lahiri, znana z umiejętności wnikliwego opisywania ludzkich uczuć, skupia się na wyborach życiowych oraz relacjach międzypokoleniowych i międzykulturowych. Jej historie są napisane w pięknym i płynnym stylu. W tytułowym opowiadaniu, nagrodzona Pulitzerem autorka przedstawia konflikt emocjonalny między starszym pokoleniem, z korzeniami w tradycyjnej kulturze, a młodszym pokoleniem wychowanym w zachodnim świecie. Po śmierci matki Ruma, zmagając się z poczuciem winy związanym z rodziną, zaprasza ojca do swojego domu. Mimo to nie potrafi odnaleźć z nim wspólnego języka, rozdarta między obowiązkiem a obawą, że jego obecność przejmie kontrolę nad jej życiem. Opowieść „Samo dobro” dotyka kwestii utraty niewinności oraz ciężaru winy. Sudha, będąc jeszcze w liceum, nieświadomie przyczyniła się do problemów alkoholowych młodszego brata, Rahula, podczas gdy ich rodzice, skoncentrowani na swoich karierach, nie dostrzegli problemu. Po latach Rahul zmaga się z uzależnieniem, a Sudha, nie mogąc uciec od przeszłości, próbuje poukładać swoje życie na nowo. Powrót brata skłania ją do zmiany perspektywy.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka autorstwa Jhumpy Lahiri to zbiór ośmiu opowiadań, które eksplorują doświadczenia Bengalczyków w Stanach Zjednoczonych. Lahiri, znana z umiejętności wnikliwego opisywania ludzkich uczuć, skupia się na wyborach życiowych oraz relacjach międzypokoleniowych i międzykulturowych. Jej historie są napisane w pięknym i płynnym stylu. W tytułowym opowiadaniu, nagrodzona Pulitzerem autorka przedstawia konflikt emocjonalny między starszym pokoleniem, z korzeniami w tradycyjnej kulturze, a młodszym pokoleniem wychowanym w zachodnim świecie. Po śmierci matki Ruma, zmagając się z poczuciem winy związanym z rodziną, zaprasza ojca do swojego domu. Mimo to nie potrafi odnaleźć z nim wspólnego języka, rozdarta między obowiązkiem a obawą, że jego obecność przejmie kontrolę nad jej życiem. Opowieść „Samo dobro” dotyka kwestii utraty niewinności oraz ciężaru winy. Sudha, będąc jeszcze w liceum, nieświadomie przyczyniła się do problemów alkoholowych młodszego brata, Rahula, podczas gdy ich rodzice, skoncentrowani na swoich karierach, nie dostrzegli problemu. Po latach Rahul zmaga się z uzależnieniem, a Sudha, nie mogąc uciec od przeszłości, próbuje poukładać swoje życie na nowo. Powrót brata skłania ją do zmiany perspektywy.
