Moralia Tom 7 Komentarz do Księgi Hioba

Podczas pobytu w Konstantynopolu, Grzegorz stworzył dzieło znane jako "Moralia". W dedykowanym liście do Leandra, biskupa Sewilli, którego poznał na Wschodzie, Grzegorz przedstawia okoliczności towarzyszące powstaniu tego tekstu. Po wyświęceniu na diakona przez Benedykta I lub Pelagiusza II, został wysłany na wschód, gdzie jego kościelna godność ułatwiała mu funkcjonowanie w świecie dworskim. Towarzyszyło mu wielu współbraci z rzymskiego klasztoru, którzy tworząc nową wspólnotę, stali się dla niego duchowym wsparciem podczas pobytu za granicą.W ramach wspólnych praktyk monastycznych ważną rolę odgrywała lektura duchowa. Na prośbę tych współbraci oraz biskupa Leandra, Grzegorz podjął się analizy Księgi Hioba. Pierwsze wersety omawiał w otwartych prelekcjach, natomiast dalsze części podyktował w formie wykładu. Następnie całość przemyśleń poprawił i zorganizował w strukturę składającą się z trzydziestu pięciu ksiąg, które podzielił na sześć części.Rozważania Grzegorza nad doświadczeniami Hioba nie były jedynie teoretyczne. W miarę jak dyktował kolejne księgi, coraz bardziej uświadamiał sobie własne cierpienie, które tłumaczył jako próbę zesłaną przez Boga. Opisywał swoje dolegliwości, takie jak silny ból żołądka i chroniczna gorączka, które postrzegał jako środki pozwalające mu lepiej zrozumieć cierpiącego Hioba i ludzką reakcję na ból.Komentarz Grzegorza do Księgi Hioba opiera się na koncepcji potrójnego znaczenia tekstu biblijnego: historycznego, typologicznego i moralnego. Wyjaśnia on, że w historycznym aspekcie rzeczy są ujmowane dosłownie, zgodnie z tekstem. W znaczeniu typologicznym interpretacje stają się symbolami innych rzeczywistości, natomiast w moralnym aspekcie tekst używany jest jako wskazówka dla życia ascetycznego i moralnego. Grzegorz w początkowych księgach omawiał każdy z tych aspektów, stosując swoje przemyślenia do rozdziałów natchnionej księgi.