Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Melchior Wańkowicz. Reporter wojenny i obserwator rzeczywistości
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Kazimierz Wolny-Zmorzyński, uznany historyk literatury i medioznawca, w swoim dziele na temat Melchiora Wańkowicza oferuje znacznie więcej niż mogłoby sugerować tytuł monografii. Oprócz przedstawienia go jako wybitnego reportera i bystrego obserwatora, autor analizuje również jego role jako teoretyka, pisarza, krytyka oraz, jak ujęła to Maria Dąbrowska, „człowieka myślącego”. Wolny-Zmorzyński starannie odmalowuje także złożone tło społeczne, polityczne i kulturalne epoki, w której działali Wańkowicz oraz jego współcześni, przedstawiając ich w pozytywnym lub negatywnym świetle. Oprócz historycznej analizy dokonań Wańkowicza, wskazywanego często jako „ojciec polskiego reportażu”, autor bada także teoretyczne aspekty związane z tym gatunkiem i jego interakcje z literaturą piękną. Te kwestie podejmuje zarówno w kontekście historycznym, jak i teoretycznym, co pozwala na głębsze zrozumienie roli i wpływu reportażu na piśmiennictwo. Fragment pochodzi z recenzji prof. zw. dr. hab. Jerzego Jastrzębskiego.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Kazimierz Wolny-Zmorzyński, uznany historyk literatury i medioznawca, w swoim dziele na temat Melchiora Wańkowicza oferuje znacznie więcej niż mogłoby sugerować tytuł monografii. Oprócz przedstawienia go jako wybitnego reportera i bystrego obserwatora, autor analizuje również jego role jako teoretyka, pisarza, krytyka oraz, jak ujęła to Maria Dąbrowska, „człowieka myślącego”. Wolny-Zmorzyński starannie odmalowuje także złożone tło społeczne, polityczne i kulturalne epoki, w której działali Wańkowicz oraz jego współcześni, przedstawiając ich w pozytywnym lub negatywnym świetle. Oprócz historycznej analizy dokonań Wańkowicza, wskazywanego często jako „ojciec polskiego reportażu”, autor bada także teoretyczne aspekty związane z tym gatunkiem i jego interakcje z literaturą piękną. Te kwestie podejmuje zarówno w kontekście historycznym, jak i teoretycznym, co pozwala na głębsze zrozumienie roli i wpływu reportażu na piśmiennictwo. Fragment pochodzi z recenzji prof. zw. dr. hab. Jerzego Jastrzębskiego.
