Lunatyczna kraina

Na tle spustoszonego wojną krajobrazu, gdzie opustoszałe drogi nie znają już podróżników poza żądnymi żeru hienami, rozciąga się bezmierny smutek, który jak mgła przenika ludzkie serca. W tej pełnej melancholii scenografii, przypominającej twórczość Becketta, spotykamy starego mężczyznę i chłopca, który zatracił pamięć o własnej nazwie i przeszłości. Razem przemierzają opustoszałe przestrzenie, aż trafiają na opuszczony wrak autobusu, gdzie odnajdują stos zapisanych zeszytów obok jednego z martwych ciał. Co wieczór chłopiec czyta jeden z tych zeszytów starcowi, odkrywając przy tym, że historie spisane przez Kindzu w tajemniczy sposób łączą się z jego własnym życiem.Wydarzenia rozwijające się dalej przypominają prozę Gabriela Garcíi Márqueza, gdzie granice między snem a rzeczywistością stają się rozmyte. Przodkowie upominają się o swoje miejsce we współczesnym świecie, a nad wszystkim czuwa aura przepowiedni i magii. Dzienniki Kindzu dokumentują jego zmagania z duchem ojca, miłość, którą najpierw zdobył, a potem utracił, oraz miasteczko, w którym groteskowe obrazy mieszają się z koszmarami. Na jego ulicach spotykamy zarówno żywych, jak i zjawy, a identyfikacja każdej postaci jest niepewna. W tej złożonej narracji sen i rzeczywistość stapiają się ze sobą, tworząc zawiłą sieć historii, która zostawia czytelnika z pytaniem o to, która z wielu wersji świata jest tą prawdziwą.