Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Leon Rappaport. Komitet Pomocy Uchodźcom Polakom w Wilnie (19 września 1939 - 1 stycznia 1941)
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Dotychczas kwestie pomocy dla polskich uchodźców na terenie Wileńszczyzny były poruszane jedynie fragmentarycznie. Niniejsza publikacja stanowi próbę całościowego spojrzenia na ten temat, opierając się na odnalezionym raporcie Leona Rappaporta, skarbnika Komitetu Pomocy Polakom Uchodźcom w Wilnie. Jego zapiski jako bezpośredniego świadka tamtych wydarzeń mają istotne znaczenie historyczne. Równie cenne są jego obserwacje dotyczące charakteru oraz rzeczywistych okoliczności udzielanej wówczas pomocy.Krytyczna analiza działań podejmowanych przez litewskie władze i instytucje, zarówno w odniesieniu do polskich uchodźców, jak i samego Komitetu, wnosi nowe spojrzenie na całą sprawę. Dotychczas bowiem w literaturze przedmiotu dominował ton ukazujący te działania w pozytywnym świetle, szczególnie po przyłączeniu Wilna i innych terenów do Litwy w 1939 roku.Autorka reportażu wzbogaciła dokumentację Rappaporta o własne refleksje w formie wstępu, co pozwoliło na szersze zrozumienie tematu. Obie części — wstęp oraz sprawozdanie — idealnie się uzupełniają, dając świeże spojrzenie na skomplikowaną problematykę pomocy dla polskich uchodźców w tym trudnym okresie historycznym na Wileńszczyźnie.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Dotychczas kwestie pomocy dla polskich uchodźców na terenie Wileńszczyzny były poruszane jedynie fragmentarycznie. Niniejsza publikacja stanowi próbę całościowego spojrzenia na ten temat, opierając się na odnalezionym raporcie Leona Rappaporta, skarbnika Komitetu Pomocy Polakom Uchodźcom w Wilnie. Jego zapiski jako bezpośredniego świadka tamtych wydarzeń mają istotne znaczenie historyczne. Równie cenne są jego obserwacje dotyczące charakteru oraz rzeczywistych okoliczności udzielanej wówczas pomocy.Krytyczna analiza działań podejmowanych przez litewskie władze i instytucje, zarówno w odniesieniu do polskich uchodźców, jak i samego Komitetu, wnosi nowe spojrzenie na całą sprawę. Dotychczas bowiem w literaturze przedmiotu dominował ton ukazujący te działania w pozytywnym świetle, szczególnie po przyłączeniu Wilna i innych terenów do Litwy w 1939 roku.Autorka reportażu wzbogaciła dokumentację Rappaporta o własne refleksje w formie wstępu, co pozwoliło na szersze zrozumienie tematu. Obie części — wstęp oraz sprawozdanie — idealnie się uzupełniają, dając świeże spojrzenie na skomplikowaną problematykę pomocy dla polskich uchodźców w tym trudnym okresie historycznym na Wileńszczyźnie.
