Ławka

Moje życie w dużej mierze przypominało serię sytuacji, w których drzwi, wydające się na początku otwarte i przyjazne, nagle zatrzaskiwały się przede mną, pozostawiając uczucie rozczarowania i dezorientacji. Tak jakby te drzwi, za którymi widziałem moją wymarzoną przyszłość, nagle bez ostrzeżenia zamknęły się z hukiem, bolesnym dla mnie zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie.„Ławka” to powieść Sławomira J. Sikory, gdzie przedstawiona jest niezwykła przyjaźń między dwoma mężczyznami. Ich relacje rozwijają się na tle skomplikowanych więzi rodzinnych, intensywnych biegów oraz duchowych przemian, które otwierają drogę do prawdziwej miłości. Historia zaczyna się na jednej z ławek w Szczecinie, skąd rozciąga się malowniczy widok na Łasztownię.Sławomir J. Sikora jest teologiem i pastorem luterańskim, który jednocześnie pasjonuje się biegami maratońskimi. Organizuje również Ekumeniczne Biegi Charytatywne w Szczecinie. Jego literacki debiut miał miejsce w 2014 roku z tomikiem poezji „Myśli w biegu”. Poprzez swoją powieść autor zachęca do refleksji nad własnym życiem, zapraszając czytelników na metaforyczną ławkę, gdzie mogą otworzyć się na dialog i słuchanie innych. We wprowadzeniu do książki Sikora dzieli się refleksją: „Bohaterowi książki przekazałem cześć własnego życia. Dzielimy zamiłowanie do tych samych potraw, muzyki, a nawet nosi on imię, które mogło być moje. Na szczęście Sebastian to nie ja, a całość opowiedzianej historii jest dziełem wyobraźni. To, co mu umożliwiłem przeżyć, miało miejsce wyłącznie na jego warunkach”.