Lato. Cztery pory zbrodni. Tom 2

"W końcu nie każdy jest przestępcą" - M. Ritter, "Cztery pory zbrodni. Lato"

Hubert Rajcher powraca. Opisywałam jego losy już na swoim profilu. Jest to osoba bardzo bystra, wierząca jak podejść do sprawy. Jest to były żołnierz w stopniu Pułkownika GROM-u, więc wcale mnie to nie dziwi, że znów zostaje wezwany do udziału w rozwiązaniu śledztwa. Tym razem będzie ono dotyczyć: zabójstwa popularnego piosenkarza. Adama Xaviera. Wraz z komisarzem Anną Zaspą muszę doprowadzić to do końca. Hubert zawsze ma swoje asy w rękawie, mimo zakończenia kariery w wojsku kontakty do pewnych osób zostały.

"Już mówiłam. Nie powinna go w ogóle wpuszczać do budynku"*

Rajcher teraz prowadzi zajęcia z samoobrony. Rozmawia z uczniami jak z śledczymi, zalewa ich pytania tak by sami doszli do wniosków. Jednak na zajęciach dochodzi do wymiany zdań z dziennikarką. Na początku miłych i uprzejmych, by przejść do ciosu w serce Huberta.

"Pan Hubert Rajcher? (...) Pewnie pana zainteresuje, że wyłowiliśmy z Wisły pańskie zwłoki"*

Książka ledwo się na dobre zaczęła, a już jest mocna. Lubię takie mocne i szokujące dialogi. Grę w której dopiero etapami dowiadujemy się co się w nich kryje, a zarazem czy rozmowy między bohaterami mogą przyczynić się jako poszlaki w następnych rozdziałach. A zarazem to, że nie mam pewności co się dalej wydarzy. Tak naprawdę może wszystko. Lubię postać Huberta nie jest detektywem ani policjantem kryminalnym. Po prostu jest byłym żołnierzem przez co czyni go według mnie świetną postacią, która nie jest z świata otaczającego policję, a mimo wszystko jest świetnym, spostrzegawczym bohaterem, który umie odnaleźć to co inni nie mogą. Oczywiście, że w tej książce jest komisarz jest to Anna Zaspa. Ten duet jest połączeniem wiedzy, kontaktów, spostrzegawczości, myślenia etapowego i współpracy. Lawirujemy między mieszkaniem na Tamce, a tak naprawdę każdym możliwym miejscem. Sprawa jest rozległa i nie taka łatwa jakby można było myśleć. I w zasadzie nie jest to jedyną fabułą w tej książce. Jest też na planszy inne może i większe zagrożenie. Czyha, tylko na naszych bohaterów niczym puma na ofiarę. Co to jest? Sami zobaczcie.

Autor ma lekki styl pisania, przyciąga mnie zdecydowanie. Historia jest przemyślana i tak naprawdę wieloetapowa. Śledztwo nie jest krótkie i bez przemyśleń. Tutaj tom jest opasły w ilość stron przez co historia bohaterów jest długa, ale nie nużąca. Pobocznych bohaterów spotkamy tutaj naprawdę dużo. Ale nie myślcie historia nie jest prosta do rozwiązania. Za nami gania także przeszłość głównego bohatera. Kiedy Zaspa rozwiązuje zagadkę morderstwa, Hubert walczy z kolejnymi echami przeszłości. Chociaż zapewne chciałby o tym zapomnieć na zawsze.

Książka jest obszerna to nie spodziewajcie się jednego motywu w niej. Będzie mocno i z chwilami zaskoczenia. Trzymajcie się silno poręczy! Zaczynamy nowe śledztwo.

Historię Huberta możecie poznać w pierwszym tomie: pt.: "Cztery pory zbrodni. Wiosna".

*Cytaty pochodzą z recenzowanej książki.