Monachium

Akcja "Monachium" Roberta Harrisa rozgrywa się we wrześniu 1938 r., a za tło posłużył Układ Monachijski. Europa stoi u progu kolejnej wojny. Adolf Hitler zaczyna przejmować tereny sąsiednich państw, tłumacząc się odbudową państwa niemieckiego. Cały świat patrzy na to, co dzieje się w Londynie, gdzie premier Wielkiej Brytanii, Neville Chamberlain, rozważa swoje opcje. Wśród swoich najbliższych współpracowników jest Hugh Legat, jeden z prywatnych sekretarzy premiera. Legat widzi, że premier pragnie jedynie pokoju, choć może być zaślepiony dyplomatycznym podejściem, jakie wielu przywódców stosuje przy rozwiązywaniu problemów. Po drugiej stronie konfliktu zaś, Hitler przymierza się do zajęcia Czechosłowacji. Rikard von Holz, pracownik Ministerstwa Spraw Zagranicznych, wie, że jego führer pragnie jedynie wojny i będzie kombinował, jak ją wywołać. Legat i von Holz dzielą przedwojenną historię jako przyjaciele z Oksfordu. W obliczu konferencji pokojowej, która ma decydujący wpływ na losy nadchodzącej wojny, Legat i von Holz znajdują się w Monachium, gotowi zrobić wszystko, co w ich mocy, aby zapobiec katastrofie.
„Monachium” to książka, która spodoba się zarówno miłośnikom historii, jak i tym, którzy lubią trzymające w napięciu historie. Robert Harris zadbał o szczegółowość historyczną całego tła powieści, odtwarzając w sposób wiarygodny wielowymiarowe szachy rozgrywane przez przywódców państw. Umiejscowienie perspektywy dwóch bohaterów będących po obu stronach konfliktów pozwoliło na namalowanie szerszego portretu stosunków pomiędzy mocarstwami. Na tym tle mamy trzymającą w napięciu, przewrotną historię, którą można określić jako powieść szpiegowską. Jedynym znaczącym mankamentem jest fakt, że doskonale wiemy jak cała historia się skończy i do czego doprowadzi – niemniej to dość przerażające doświadczenie oglądanie świata na progu najbardziej wyniszczającej wojny w dziejach. Widząc jak można było zapobiec tragedii milionów ludzi, trudno nie popaść w zadumę. Zwłaszcza widząc, że od tamtej pory świat niczego się nie nauczył i w sąsiedztwie naszego kraju mamy rozhulany, zaawansowany konflikt zbrojny. Książka bardzo warta przeczytania. To moja druga książka Harrisa, po genialnym „Oficerze i szpiegu”, lecz nieco gorsza od poprzedniej, którą przeczytałem. Niemniej rozpaliła ona we mnie chęć do dalszego zapoznania się z twórczością tego pisarza – a to już nie lada sukces.

Robert Harris jest jednym z moich ulubionych autorów powieści historycznych. Za każdym razem jest mnie w stanie zachwycić swoimi książkami. Ostatnio przeczytałam jego Trylogię rzymską, a potem ponownie powróciłam do najlepszej według mnie jego powieści, czyli "Monachium".
Książka opowiada historię dwóch mężczyzn, Niemca Rikarda von Holza i Anglika Hugha Legata, dyplomatów, którzy odgrywają znaczące role podczas ostatecznego spotkania premiera Wielkiej Brytanii, Neville'a Chamberlaina i Hitlera w 1938 roku, kiedy pokój na świecie był jeszcze możliwy. Ich działania mogą zapobiec zbliżającej się wojnie, to prawdopodobnie ostateczna szansa na zaniechanie tragedii.
Książka jest świetnie napisana i świetnie opracowana pod względem researchu. Za każdym razem, gdy ją czytam dowiaduję się z niej czegoś nowego, bo tak naszpikowana jest informacjami.. Postacie są intrygujące, a fabuła sprytna i wartka. Jedynym minusem jest to, że oczywiście przez cały czas wiedziałam, jaki będzie wynik tej historii. Trudno jest czytać o spotkaniu, które mogło tak monumentalnie zmienić historię, gdyby tylko była taka wola. Nie wiem, co można było zrobić, aby powstrzymać Hitlera i jego szaleństwo na tym etapie, kiedy miał za sobą poparcie tak wielu ludzi, mimo że nie ukrywał swoich zamiarów. Jest taki moment w książce, kiedy jeden z bohaterów zostaje na chwilę sam na sam z Hitlerem i przez myśl przechodzi mu, że mógłby go zabić, ale oczywiście ostatecznie tego nie robi. Boi się o siebie i o przyszłość, ale w końcu nie podejmuje żadnych działań.
Czytając "Monachium", nie mogłam nie myśleć o naszej obecnej sytuacji politycznej, nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. Wydaje mi się, że historia zatacza koło i ponownie przestajemy patrzeć na ruchy ekstremistyczne i faszystowskie jako potencjalnie niebezpieczne. Przez brak naszego sprzeciwu, one rosną w siłę. Zmierzam do tego, że powinniśmy pamiętać i czytać historie takie jak "Monachium", ponieważ katastrofie można zapobiec, gdy ludzie są odważni i chętni do działania. Brak zaangażowania rodzi przyzwolenie na zło. Nie chciałam, by ta recenzja była jakimś światopoglądowym wywodem, ale chyba widać, że książka Roberta Harrisa wywołała we mnie głębokie odczucia. Polecam, jedna z najważniejszych lektur mojego życia.

Akcja "Monachium" Roberta Harrisa rozgrywa się we wrześniu 1938 r., a za tło posłużył Układ Monachijski. Europa stoi u progu kolejnej wojny. Adolf Hitler zaczyna przejmować tereny sąsiednich państw, tłumacząc się odbudową państwa niemieckiego. Cały świat patrzy na to, co dzieje się w Londynie, gdzie premier Wielkiej Brytanii, Neville Chamberlain, rozważa swoje opcje. Wśród swoich najbliższych współpracowników jest Hugh Legat, jeden z prywatnych sekretarzy premiera. Legat widzi, że premier pragnie jedynie pokoju, choć może być zaślepiony dyplomatycznym podejściem, jakie wielu przywódców stosuje przy rozwiązywaniu problemów. Po drugiej stronie konfliktu zaś, Hitler przymierza się do zajęcia Czechosłowacji. Rikard von Holz, pracownik Ministerstwa Spraw Zagranicznych, wie, że jego führer pragnie jedynie wojny i będzie kombinował, jak ją wywołać. Legat i von Holz dzielą przedwojenną historię jako przyjaciele z Oksfordu. W obliczu konferencji pokojowej, która ma decydujący wpływ na losy nadchodzącej wojny, Legat i von Holz znajdują się w Monachium, gotowi zrobić wszystko, co w ich mocy, aby zapobiec katastrofie.
„Monachium” to książka, która spodoba się zarówno miłośnikom historii, jak i tym, którzy lubią trzymające w napięciu historie. Robert Harris zadbał o szczegółowość historyczną całego tła powieści, odtwarzając w sposób wiarygodny wielowymiarowe szachy rozgrywane przez przywódców państw. Umiejscowienie perspektywy dwóch bohaterów będących po obu stronach konfliktów pozwoliło na namalowanie szerszego portretu stosunków pomiędzy mocarstwami. Na tym tle mamy trzymającą w napięciu, przewrotną historię, którą można określić jako powieść szpiegowską. Jedynym znaczącym mankamentem jest fakt, że doskonale wiemy jak cała historia się skończy i do czego doprowadzi – niemniej to dość przerażające doświadczenie oglądanie świata na progu najbardziej wyniszczającej wojny w dziejach. Widząc jak można było zapobiec tragedii milionów ludzi, trudno nie popaść w zadumę. Zwłaszcza widząc, że od tamtej pory świat niczego się nie nauczył i w sąsiedztwie naszego kraju mamy rozhulany, zaawansowany konflikt zbrojny. Książka bardzo warta przeczytania. To moja druga książka Harrisa, po genialnym „Oficerze i szpiegu”, lecz nieco gorsza od poprzedniej, którą przeczytałem. Niemniej rozpaliła ona we mnie chęć do dalszego zapoznania się z twórczością tego pisarza – a to już nie lada sukces.

Robert Harris jest jednym z moich ulubionych autorów powieści historycznych. Za każdym razem jest mnie w stanie zachwycić swoimi książkami. Ostatnio przeczytałam jego Trylogię rzymską, a potem ponownie powróciłam do najlepszej według mnie jego powieści, czyli "Monachium".
Książka opowiada historię dwóch mężczyzn, Niemca Rikarda von Holza i Anglika Hugha Legata, dyplomatów, którzy odgrywają znaczące role podczas ostatecznego spotkania premiera Wielkiej Brytanii, Neville'a Chamberlaina i Hitlera w 1938 roku, kiedy pokój na świecie był jeszcze możliwy. Ich działania mogą zapobiec zbliżającej się wojnie, to prawdopodobnie ostateczna szansa na zaniechanie tragedii.
Książka jest świetnie napisana i świetnie opracowana pod względem researchu. Za każdym razem, gdy ją czytam dowiaduję się z niej czegoś nowego, bo tak naszpikowana jest informacjami.. Postacie są intrygujące, a fabuła sprytna i wartka. Jedynym minusem jest to, że oczywiście przez cały czas wiedziałam, jaki będzie wynik tej historii. Trudno jest czytać o spotkaniu, które mogło tak monumentalnie zmienić historię, gdyby tylko była taka wola. Nie wiem, co można było zrobić, aby powstrzymać Hitlera i jego szaleństwo na tym etapie, kiedy miał za sobą poparcie tak wielu ludzi, mimo że nie ukrywał swoich zamiarów. Jest taki moment w książce, kiedy jeden z bohaterów zostaje na chwilę sam na sam z Hitlerem i przez myśl przechodzi mu, że mógłby go zabić, ale oczywiście ostatecznie tego nie robi. Boi się o siebie i o przyszłość, ale w końcu nie podejmuje żadnych działań.
Czytając "Monachium", nie mogłam nie myśleć o naszej obecnej sytuacji politycznej, nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. Wydaje mi się, że historia zatacza koło i ponownie przestajemy patrzeć na ruchy ekstremistyczne i faszystowskie jako potencjalnie niebezpieczne. Przez brak naszego sprzeciwu, one rosną w siłę. Zmierzam do tego, że powinniśmy pamiętać i czytać historie takie jak "Monachium", ponieważ katastrofie można zapobiec, gdy ludzie są odważni i chętni do działania. Brak zaangażowania rodzi przyzwolenie na zło. Nie chciałam, by ta recenzja była jakimś światopoglądowym wywodem, ale chyba widać, że książka Roberta Harrisa wywołała we mnie głębokie odczucia. Polecam, jedna z najważniejszych lektur mojego życia.