Koniec i początek

"Koniec i początek" to jeden z kluczowych zbiorów poezji Wisławy Szymborskiej, opublikowany w 1993 roku. Uznaje się, że dzieło to miało istotny wpływ na decyzję o przyznaniu poetce Nagrody Nobla trzy lata później. Szymborska, znana ze swojej wymagającej i rygorystycznej selekcji, sprawiła, że publika musiała czekać na tę książkę aż siedem lat. W tomiku znalazły się utwory, które zdobyły szerokie uznanie krytyki i często są przedmiotem analiz, takie jak "Niektórzy lubią poezję", "Nienawiść" czy "Kot w pustym mieszkaniu".W tym zbiorze wyraźnie rozbrzmiewa wewnętrzna, metafizyczna tonacja poezji Szymborskiej. Autorka wyraża swoją radość z procesu pisania, przy czym nie unika autoironii i subtelnej goryczy. Od lat cechuje ją umiejętność łączenia smutku z radością, powagi z żartobliwością, łagodności z ostrym przekazem. Zachowuje dystans, ale pozostaje serdeczna; jest sceptycznie ufna, a jednocześnie prostolinijnie przewrotna. Jej poezja jest zarazem prosta i skomplikowana, precyzyjna i delikatna. Szymborska wciąż stawia pytania w odpowiedzi na pytania, co celnie uchwycił Stanisław Balbus w swojej refleksji.