Diavolina

Diavolina, która z początku była jedynie posługaczką, a później została lekarzem, wiernie służyła zarówno samemu Maksymowi Gorkiemu, jak i osobom z jego najbliższego otoczenia — jego żonom, kochankom oraz licznym literatom, naukowcom, rewolucjonistom, wydawcom, artystom i innym, którzy często przebywali w twórczym kręgu Gorkiego na jego koszt. Pod koniec jego życia Diavolina, której prawdziwe imię to Olimpiada Czertkowa, stała się także jego ostatnią miłością. Fikcyjne pamiętniki Olimpiady to fascynująca narracja o zmaganiach znanego pisarza z autorytarnym reżimem. Choć zapiski są dziełem wyobraźni, postaci i wydarzenia, które w nich występują, są prawdziwe.Opowieść ta ukazuje przerażające oblicze rewolucji, pełne terroru, nienawiści i strachu, w której mnóstwo niewinnych ofiar padało ofiarą bezwzględnych „inżynierów dusz”. Tekst stawia także pytanie o cenę, jaką artysta musi zapłacić za swoje przetrwanie w opresyjnym systemie władzy. Erudycyjna precyzja w analizowaniu procesów społeczno-politycznych przez Györgya Spiró prowadzi do wniosku, że bolszewizm wciąż jest obecny i kontynuuje swoje krwawe żniwa. Według autora, ideologia rewolucyjna, jaka towarzyszyła XX-wiecznym dyktaturom, nie była wyjątkiem, lecz stałą regułą, której wpływy można dostrzec i w dzisiejszym świecie totalitaryzmu.