Armia Czerwona 1918-1941. Powstanie narzędzia agresji

Książka ta stanowi szczegółowe studium historii Armii Czerwonej, opierając się głównie na odsłoniętych dokumentach po rozpadzie Związku Radzieckiego. Okres analizy rozpoczyna się w 1918 roku, kiedy to Armia Czerwona zrodziła się jako pionier światowej rewolucji, a kończy w 1941 roku, kiedy to zawiązała taktyczne przymierze z jedną z czołowych potęg kapitalistycznych, Stanami Zjednoczonymi. Autor skupia się szczególnie na dowództwie i doktrynie wojennej Armii Czerwonej, podkreślając rolę, jaką odgrywał Józef Stalin.Po doświadczeniach wojny domowej z lat 1918-1920 Armia Czerwona zaczęła dążyć do miana armii nowej generacji, przewyższającej swoją strukturą wszystkie pozostałe. Jednakże w 1920 roku doznała druzgocącej porażki z rąk Polaków, a udział w hiszpańskiej wojnie domowej w latach 1936-1939 ukazał przestarzałość jej uzbrojenia. Niemiecko-radziecki pakt z sierpnia 1939 roku umożliwił obu krajom swobodę działania wobec Polski, lecz wolne tempo zajmowania wschodnich terenów oraz nieudolność w wojnie zimowej z Finlandią (1939-1940) wymusiły konieczne reformy wojskowe.Wzajemne relacje ZSRR i Niemiec charakteryzowały się zmieniającym się statusem od wrogości w 1918 roku, przez sojusz w latach 20., ponowną wrogość w 1933 roku, aż po sojusz w 1939 roku i kolejny konflikt w 1941 roku po niemieckiej inwazji 22 czerwca. Katastrofalne skutki tego najazdu niemal zniszczyły istniejącą strukturę Armii Czerwonej przed końcem roku. Wejście USA do wojny 7 grudnia 1941 roku przyczyniło się do odrodzenia Armii Czerwonej, co stawia pod znakiem zapytania kwestii ostatecznego zwycięstwa w II wojnie światowej.