Krew niewinnych

Powieść Julii Navarro „Krew niewinnych” nie jest typową lekką lekturą – ma spory ciężar gatunkowy, jest prowokująca do myślenia, a czasami nieco nierówna. Ale jeśli lubisz dobre wyzwania i cenisz powieści, które zagłębiają się w złożone kwestie historyczne i współczesne, ta jest warta wysiłku.

Zacznijmy od założenia. Navarro zabiera nas w podróż przez stulecia historii, od konfliktów religijnych w XIII-wiecznej Francji po nazistowskie Niemcy w latach 30. XX wieku, by ostatecznie wylądować we współczesnym świecie terroryzmu w Europie. Jest to co najmniej ambitna narracja. Powieść rozpoczyna się oblężeniem Montségur, gdzie prześladowani są katarzy - sekta religijna uznana przez Kościół katolicki za heretycką. Brat Julian, szpieg i kronikarz tego brutalnego rozdziału historii, wyznacza scenę dla historii, która rozwija się przez pokolenia.

Przenosimy się do 1939 roku, gdzie poznajemy średniowiecznego uczonego, który przemierza nazistowski Berlin w poszukiwaniu swojej żydowskiej żony. Ta sekcja, pełna napięcia i historycznych szczegółów, maluje żywy obraz osobistych i politycznych zmagań tamtej epoki. Następnie przenosimy się do teraźniejszości, gdzie grupa radykalnych islamistów przeprowadza samobójczy zamach bombowy we Frankfurcie, pozostawiając po sobie tajemniczą wiadomość, która rozpoczyna globalne śledztwo w sprawie ekstremizmu religijnego. Co łączy te linie czasowe? Wspólna historia religijnego fanatyzmu i nietolerancji, która zdaje się powtarzać, niezależnie od wieku.

Jedną z rzeczy, którą od razu doceniłem w tej książce jest to, że Navarro nie stroni od mieszania gatunków. Jest to po części fikcja historyczna, po części thriller polityczny, z odrobiną filozoficznej refleksji na temat religijnego ekstremizmu. Dla mnie ta mieszanka sprawiła, że historia była wciągająca, ponieważ czułem się, jakbym czytał kilka powieści w jednej. Osobiście lubię, gdy książka zmusza mnie do myślenia poza fabułą, a ta zdecydowanie to robi. Sposób, w jaki Navarro łączy przeszłość z teraźniejszością jest imponujący, pokazując nam, że korzenie dzisiejszych konfliktów sięgają daleko w przeszłość. To skomplikowana sieć wydarzeń i postaci, ale Navarro udaje się to wszystko połączyć.

To powiedziawszy, powieść nie jest pozbawiona wad. To długa książka i czasami można odnieść wrażenie, że Navarro próbuje zrobić zbyt wiele. Pierwsza część, która koncentruje się na prześladowaniach katarów, jest wolniejsza i bardziej szczegółowa, podczas gdy sekcje osadzone w teraźniejszości znacznie przyspieszają tempo. Byłem znacznie bardziej pochłonięty współczesną fabułą, zwłaszcza gdy wprowadzono zespoły antyterrorystyczne. Sekwencje akcji i śledztwo w sprawie ataków terrorystycznych są trzymające w napięciu, a Navarro wykonuje świetną robotę budując napięcie. Ale wolniejsze sekcje historyczne, choć interesujące, czasami sprawiały wrażenie, jakby ciągnęły się dłużej niż to konieczne.

Moim zdaniem powieść potyka się najbardziej, gdy próbuje zmierzyć się z poważnymi kwestiami moralnymi. Nie zrozumcie mnie źle, doceniam książki z przesłaniem, a „Krew niewinnych” zdecydowanie je ma: nietolerancja religijna, we wszystkich jej formach, była plagą ludzkości na przestrzeni dziejów. Jest to ważny i aktualny temat, ale wykonanie go przez Navarro może czasami wydawać się ciężkie. Dialogi, zwłaszcza gdy bohaterowie dyskutują o religii, polityce lub konfliktach kulturowych, często bardziej przypominają czytanie opinii w gazecie niż powieści. Brakuje tu niuansów, których oczekiwałbym od książki poruszającej tak skomplikowane i delikatne kwestie. Dyskusje bohaterów na te tematy są często uproszczone i żałowałem, że Navarro nie pozwoliła, by wydarzenia w tej historii mówiły same za siebie.

Pomimo tych niedociągnięć, wciąż uważam tę powieść za wciągającą lekturę. Najbardziej wyróżnia mnie sposób, w jaki Navarro rysuje paralele między wojnami religijnymi z przeszłości a ekstremizmem, który widzimy w teraźniejszości. Pomysł, że historia się powtarza, jest kluczowy dla powieści, a autorka wykonuje świetną robotę, pokazując, jak fanatyzm, czy to katolicki, nazistowski czy islamski, zawsze prowadzi do cierpienia i zniszczenia. W szczególności współczesne rozdziały wydają się istotne i pilne, zwłaszcza gdy jesteśmy świadkami wysiłków zespołów antyterrorystycznych, aby zapobiec kolejnemu atakowi. To ponure, otrzeźwiające spojrzenie na świat, w którym żyjemy dzisiaj, gdzie terroryzm i ekstremizm są stale obecnymi zagrożeniami.