Kres moich kresów

Józio zasypia w swoim pokoju, ale nieustannie budzą go szepty. Zaczyna się zastanawiać, czy są to głosy jego matki i Pawło Smyka, siedzących w ciemnościach, czy może tajemnicze łagodzenie brudnych fal Łomnicy. Chłopiec nie czuje sympatii do rzeki; jej ukryte dno nasuwa niepokojące myśli o tym, co lub kto może się tam kryć. Czy to po prostu porzucony kot, czy może duch topielca z przeszłości, wciąż poszukujący swego złotego zegarka i utraconego palca ozdobionego sygnetem, które mu zaginęły w Jasieńcu. Cała społeczność wie o tragedii topielca, nie zakończy swojego cierpienia, dopóki nie odnajdzie tego, co stracił.„Kres moich kresów” jest czwartą i ostatnią książką z serii, przedstawiającą sytuację na polskich ziemiach wschodnich w czasie II Wojny Światowej. Kluczowe wydarzenia konfliktu polsko-ukraińskiego zostały z perspektywy głównego bohatera - Józia, dziecka z rodziny mieszanej narodowościowo, które doświadcza i przedstawia coraz bardziej rosnące napięcia i eksplozję wrogości między dwoma narodami. Od lat próbujemy znaleźć sensowne odpowiedzi na pytania o przyczyny tego przerażającego zjawiska, zastanawiając się, jak to możliwe, że sąsiedzi w małej wspólnocie mogli posunąć się do tak ekstremalnych czynów jak zabójstwo. Książki takie jak „Złota trąbka”, „Piekło weszło do raju”, „Rzeka dzieciństwa” oraz „Kres moich kresów” stanowią literacką próbę zmierzenia się z tymi trudnymi pytaniami.