Inżynierowie dusz

26 października 1932 roku w Moskwie, grupa pisarzy została niespodziewanie zaproszona do domu Gorkiego na wieczorne spotkanie ze Stalinem. Uczestnicy zasiedli przy obficie zastawionym stole z winem, wódką i różnorodnymi przekąskami, w zaciemnionym pomieszczeniu oświetlanym jedynie światłem świec. W pewnym momencie Stalin zaczął mówić, podkreślając, jak kluczowy jest rozwój duchowy: „Nasze czołgi stają się bezużyteczne, jeśli kierujące nimi dusze są słabe. Dlatego twierdzę, że produkcja dusz jest ważniejsza od produkcji czołgów”. Wznosząc toast, nazwał pisarzy „inżynierami dusz”, wskazując im nowe kierunki działania, które stały się fundamentem tzw. produkcyjniaków.Frank Westerman podejmuje się analizy tej radzieckiej literatury, ale jego badania wykraczają daleko poza same teksty. Skupia uwagę na losach pisarzy, którzy swoją twórczość podporządkowali wymogom sowieckiego reżimu. W trakcie swoich podróży po byłych republikach radzieckich, Westerman stara się odszukać autentyczność ukrytą w literaturze tamtych czasów, konfrontować fikcję z rzeczywistymi wydarzeniami oraz wzbogacać biografie artystów, odkrywając tym samym sekrety epoki totalitaryzmu.