Historia burdeli

W wielu językach i kulturach można znaleźć różnorodne określenia na miejsca takie jak domy publiczne, które przybierają różne nazwy w zależności od kontekstu: burdel, kolorowy domek, klasztor, dom zuchwały czy dom radości. Każde z tych określeń odnosi się do tego samego zjawiska, które trwa od wieków, niezmiennie przystosowując się do warunków epoki i miejsca, w którym się znajduje.

Publikacja, o której mowa, eksploruje fascynujące dzieje instytucji, jaką jest dom publiczny. Nie dokonuje moralnych ocen, lecz raczej bada, jak te miejsca zmieniały się i adaptowały na przestrzeni dziejów. Mimo że funkcjonowały pod różnymi nazwami i formami, ich istota pozostała niezmieniona i związana była z określonym rodzajem usług.

Historia burdeli nie jest równoznaczna z historią prostytucji jako zawodu. Choć najstarsza profesja świata funkcjonowała zarówno w obrębie, jak i poza murami domów publicznych, to właśnie te przybytki miały swoje własne, unikalne opowieści. Te historie ukazują zmieniające się normy społeczne, specyficzne zjawiska socjologiczne, a niekiedy także inne podejście do wartości etycznych, w granicach jakiejkolwiek akceptowalności społecznej, wynikającej z ochrony różnych form władzy.