Filozofia nauczania

‌Monografia "Filozofia nauczania" opiera się na dwóch autorskich paradygmatach, z których każdy bada różne aspekty procesu edukacji. Szczegółowo analizuje teorię biokultury człowieka oraz ujęcie nauczania jako procesu kształtowania umysłu.Pierwszy paradygmat, dotyczący biokultury człowieka, formułuje dwie kluczowe tezy. Pierwsza z nich stwierdza, że choć człowiek dzieli główne cechy naczelnych, to jednak w swojej istocie jest bytem wyjątkowym. Wyróżnia się zdolnością przekraczania swej zwierzęcej natury poprzez socjokulturowe formowanie osobowości, a także umysłu, który może być lingwistyczny, empiryczny, racjonalny i egzystencjalny. Druga teza sugeruje, że każdy aspekt socjokulturowej formacji jest zdeterminowany neurobiologicznymi predyspozycjami, które są pierwotnie wrodzone. Wynika z tego, że nie ma żadnej struktury ludzkiej, która bazowałaby wyłącznie na wpływach kulturowych.Drugi paradygmat, dotyczący edukacji, opiera się również na dwóch podstawowych tezach. Pierwsza podkreśla, że nie ma żadnego elementu ludzkiej struktury umysłu czy osobowości, który mógłby być w pełni przekazany poprzez edukację. Skuteczna nauka zatem powinna opierać się na dobrze zrozumianych i rozwijających się predyspozycjach umysłowych oraz osobowościowych, które wyrastają z wrodzonych schematów. Druga teza ostrzega, że każdy podstawowy błąd popełniony na początkowych etapach edukacji przejawia skłonność do powielania się i jest trudny do skorygowania w dalszym procesie nauczania.