Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Egipt na wystawie świata
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Przybysze z Bliskiego Wschodu opisując wystawę, dostrzegali w niej charakterystyczny dla Zachodu sposób postrzegania rzeczywistości, w którym jednostki zmuszone są do przyjmowania roli widzów w starannie zaaranżowanym otoczeniu. Taka organizacja świata, będąca coraz bardziej popularna w współczesnej Europie, pozwalała na dostrzeżenie specyficznej relacji między jednostką a rzeczywistością, która była sprowadzana do roli przedmiotu do obserwacji. Europejczycy zdawali się traktować ten podejście jako rzeczywiste doświadczenie. Można by zatem wyciągnąć wniosek, iż rzeczywistość stawała się tym, co człowiek mógł przekształcić w eksponat, poddając ją swojej kontroli. Tak oto, odwiedzający z innych części świata natrafiali w Europie na zjawisko, które można by – nawiązując do słów Heideggera – nazwać wiekiem wystawy. W tym kontekście, świat nie był po prostu wystawiany, lecz ujmowany w sposób, który przekształcał go w przestrzeń ekspozycyjną.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Przybysze z Bliskiego Wschodu opisując wystawę, dostrzegali w niej charakterystyczny dla Zachodu sposób postrzegania rzeczywistości, w którym jednostki zmuszone są do przyjmowania roli widzów w starannie zaaranżowanym otoczeniu. Taka organizacja świata, będąca coraz bardziej popularna w współczesnej Europie, pozwalała na dostrzeżenie specyficznej relacji między jednostką a rzeczywistością, która była sprowadzana do roli przedmiotu do obserwacji. Europejczycy zdawali się traktować ten podejście jako rzeczywiste doświadczenie. Można by zatem wyciągnąć wniosek, iż rzeczywistość stawała się tym, co człowiek mógł przekształcić w eksponat, poddając ją swojej kontroli. Tak oto, odwiedzający z innych części świata natrafiali w Europie na zjawisko, które można by – nawiązując do słów Heideggera – nazwać wiekiem wystawy. W tym kontekście, świat nie był po prostu wystawiany, lecz ujmowany w sposób, który przekształcał go w przestrzeń ekspozycyjną.
