Czerwone i czarne

Książka "Czerwone i czarne" autorstwa Stendhala, wydana w 1830 roku, początkowo nie przykuła uwagi czytelników. Pisarz miał podobno twierdzić, iż jego dzieło doczeka się zrozumienia dopiero pół wieku później, około roku 1880. Powieść koncentruje się na historii Juliana Sorela, młodego, dwudziestoletniego syna cieśli, który posiada ambitne marzenia o zostaniu oficerem. W wyniku swoich aspiracji podejmuje pracę jako nauczyciel w rodzinie de Renal. Wkrótce nawiązuje romans z panią de Renal, lecz później decyduje się na wyjazd i porzucenie tej posady. Julian wstępuje do seminarium w Besançon, a później przenosi się do Paryża, gdzie uwodzi córkę swojego opiekuna, pana de la Mele. Gdy Julian i jego nowa ukochana otrzymują błogosławieństwo na zawarcie związku małżeńskiego, ich relacja zostaje skomplikowana przez ponowne pojawienie się pani de Renal.Stendhal w tej powieści barwnie ukazuje realia Francji czasów Restauracji, kiedy to klasa niższa natrafiała na bariery utrudniające ich społeczny awans i osiągnięcie lepszej przyszłości. W ten sposób "Czerwone i czarne" stanowi wnikliwą analizę konfliktów wewnętrznych i społecznych tamtego okresu.